دسته بندی مطالب


افراد آنلابن
کاربران آنلاین 164 نفر

آگهی



 اینجا هستید : بخش مطالب » سرگرمی » مطالب جالب » گل آیینه

فرستنده : shabnam !!!!!!!!!!
دسته بندی : مطالب جالب

تعداد بازدید  : 1620
امتیاز : 145

مشخصات
 

گل آیینه


گل آیینه
شبنم مهتاب می بارد .

 

دشت سرشار از بخار آبی گل های نیلوفر .

می درخشد روی خاک آیینه ای بی طرح .

مرز می لغزد ز روی دست .

من کجا لغزیده ام در خواب ؟

مانده سرگردان نگاهم در شب آرام آیینه .

برگ تصویری نمی افتد در این مرداب .

او ، خدای دشت ، می پیچد صدایش در بخار دره های دور :

مو پریشان های باد !

گرد خواب از تن بیفشانید .

دانه ای تاریک مانده در نشیب دشت ،

دانه را در خاک آیینه نهان سازید .

مو پریشان های باد از تن بدر آورده تور خواب

دانه را در خاک ترد  و بی نم آیینه می کارند .

او ،خدای دشت ،می ریزد صدایش را به جام سبز خاموشی :

                در عطش می سوزد اکنون دانه تاریک ،

                خاک آیینه کنید از اشک گرم چشمتان سیراب .

حوریان چشمه با سرپنجه های سیم

می زدایند از بلور دیده دود خواب .

ابر چشم حوریان چشمه می بارد .

       تار و پود  خاک می لرزد .

       می وزد بر من نسیم سرد هشیاری .

       ای خدای دشت نیلوفر !

       کو کلید نقره درهای بیداری ؟

درنشیب  شب صدای حوریان چشمه می لغزد :

                ای در این افسون نهاده پای ،

               چشم ها را کرده سرشار  از مه تصویر !

                باز کن درهای بی روزن

                تا نهفته پرده ها در رقص عطری مستی جان گیرند .

      حوریان چشمه ! شویید از نگاهم نقش جادو را .

       مو پریشان های باد !

       برگ های وهم را از شاخه های من فرو ریزید .

حوریان و مو پریشان ها هم آوا :

                       او ز روزن های عطر آلود

                       روی خاک لحظه های دور می بیند گلی همرنگ ،

                       لذتی تاریک می سوزد نگاهش را .

                       ای خدای دشت نیلوفر !

                       باز گردان رهرو بی تاب را از جاده رویا .

        کیست می ریزد فسون در چشمه سار خواب ؟

        دست های شب مه آلود است .

        شعله ای از روی آیینه چو موجی می رود بالا .

        کیست این آتش تن بی طرح رویایی ؟

        ای خدای دشت نیلوفر !

        نیست در من تاب زیبایی .

        حوریان چشمه در زیر غبار ماه :

                     ای تماشا برده تاب تو !

                     زد جوانه شاخه عریان تاب تو .

                     در شب شفاف

                     او طنین جام تنهایی است .

                     تا و پودش رنج و زیبایی است .

در بخار دره های دور می پیچد صدا آرام :

                     او طنین جام تنهایی است .

                     تا و پودش رنج و زیبایی است .

رشته گرم نگاهم می رود همراه رود رنگ :

          من درون نور - باران قصر سیم کودکی بودم ،

          جوی رویا ها گلی می برد .

          همره آب شتابان ، می دویدم مست زیبایی .

          پنجه ام در مرز بیداری

          در مه تاریک نومیدی فرو می رفت .

          ای تپش هایت شده در بستر پندار من پرپر !

          دور از هم ، در کجا سرگشته می رفتیم

          ما ، دو شط وحشی آهنگ ،

          ما ، دو مرغ شاخه اندوه ،

          ما ، دو موج سرکش همرنگ ؟

مو پریشان های باد از دور دست دشت :

                         تارهای نقش می پیچد به گرد پنجه های او .

                         ای نسیم سرد هشیاری !

                         دور کن موج نگاهش را

                         از کنار روزن رنگین بیداری .

در ته شب حوریان چشمه می خوانند :

                         ریشه های روشنایی می شکافد صخره شب را .

                         زیر چرخ وحشی گردونه خورشید

                         بشکند گر پیکر بی تاب آیینه

                        او چو عطری می پرد از دشت نیلوفر ،

                        او ، گل بی طرح آیینه .

                        او ، شکوه شبنم رویا .

            خواب می بیند نهال شعله گویا تند بادی را .

            کیست می لغزاند امشب دود را بر چهره مرمر ؟

       او ، خدای دشت نیلوفر ،

       جام شب را می کند لبریز آوایش :

                         زیر برگ آیینه را پنهان کنید از چشم .

مو پریشان های باد

با هزاران دامن پر برگ

بی کران دشت ها را در نوردیده ،

می رسد آهنگشان از مرز خاموشی :

                          ساقه های نور می رویند در تالاب تاریکی .

                          رنگ می بازد شب جادو .

                          گم شده آیینه در دود فراموشی .

 

 

در پس گردونه خورشید ، گردی می رود بالا ز خاکستر .

و صدای حوریان و مو پریشان ها می آمیزد

با غبار آبی گل های نیلوفر :

                         باز شد درهای بیداری .

                         پای درها لحظه وحشت فرو لغزید .

                         سایه تردید در مرز شب جادو گسست از هم .

                         روزن رویا بخار نور را نوشید .

                        گل آیینه  - Bitrin.com


امتیاز دهید نظرات    
شما هم مطالب جالب و خواندنی خود را با نام خود ارسال کنید

طالع بینی خانه | قوانین
 
بازیابی کلمه عبور | عضویت