خطر نابودى فكر و جسم بر اثر گناه

انسان بايد تلخىِ تكاليف، تلخى صبر و استقامت را مانند زنبور تحمل كند تا به شيرينى و لذت رستگارى برسد. شايد كمك به ديگران از دست‏رنج خود ، در ظاهر سخت باشد ، ولى اين سختى خشنودى خدا را براى انسان به همراه دارد. رضايت خدا ، بالاترين نعمت الهى است. بسيارى از كارها هم ظاهر شيرينى دارند ؛ ولى باطنشان زهر است. تنفر پروردگار، عذاب حق و به هم ريختن نظام فيزيكى بدن را در پى دارد. وقتى كه انسان به سراغ گناه و آلودگى مى‏رود، آخرت خود را به آتش مى‏كشد. در دنيا هم سلامتى فكرى و جسمى خود را به خطر مى‏اندازد ؛ مانند انسانى كه شراب مى‏خورد و از نوشيدن شراب لذت مى‏برد ؛ ولى جسمش را نابود مى‏سازد.

ابلیس شبی رفت به بالین جوانی
آراسته با شکل مهیبی سر و بر را
گفتا که منم مرگ اگر خواهی زنهار
باید بگزینی تو یکی زین سه خطر را
یا آن که بکشی پدر پیر زار خود را
یا بشکنی از مادر خود ، سینه و سر را
یا آن که بنوشی دو سه جامی تو از این می
تا آن که بپوشم ز هلاک تو نظر را
ترسید از این بیم ، جوان بر خود و جا داشت
کز مرگ فتد لرزه به تن ضیغم نر را
گفتا پدر و مادر من هر دو عزیزند
هرگز نکنم ترک ادب این دو نفر را
لیکن چو به می دفع شر از خویش توان کرد
نوشم دو سه جامی و کنم دفع خطر را
نوشید دو جامی و چو شد خیره ز مستی
هم مادر خود را زد و هم کشت پدر را

ربا، مال غصبى، مال بيت المال، چشم‏چرانى و ... انسان را به نابودى مى‏رساند. دانشمندان ثابت كرده‏اند كسانى كه عادت به چشم‏چرانى دارند، وقتى به زنان زيبا چهره نمى‏رسند، به تدريج به بيمارى‏هاى متعددى دچار مى‏شوند ؛ مانند بيمارى ضعف اعصاب و بيمارى خودارضايى .
« وَ مَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ » ، و بر شما در دين، هيچ مشقت و سختى قرار نداد ، (حج ، آيه 78) . عبادت خدا شايد در آغاز سخت باشد ؛ مانند روزه گرفتن، زكات دادن و يارى رساندن به مردم ؛ ولى اين سختى، بعدها به رابطه عاشقانه با معبود تبديل مى‏شود. آن وقت است كه ملائكه به نماز انسان حسرت مى‏برند، نمازى كه وقتى انسان سر بر سجده خداوند مى‏گذارد، چنان با معشوق خود رابطه برقرار مى‏كند كه هيچ چيز ديگرى را حس نمى‏كند.

منبع : راههای اصلاح مفاسد نفس ، سايت اختصاصي استاد انصاريان (www.erfan.ir)