سرنوشت کار خودش را می کند و ما ابزار نا آگاه او هستیم . آنچه را ما حادثه ، تصادف ، شانس ، اتفاق ، پیشامد ، تصمیم ، انتخاب ، عکس العمل ، مخالفت ، موافقت ، مانع ، مایل ، مساعد ، نا مساعد و ... می خوانیم همه حقایقی هستند که چون نمی شناسیم و نمی فهمیم به این اسامی نا مفهوم آنها را می نامیم ...

یک حادثه ، طرحی آگاهانه و دقیق و بسیار حساب شده و پیش بینی شده ای است که از مدتها قبل ، شاید از آغاز حیات از نخستین روز خلقت ، همان دستی که همه چیز ، کار دست اوست و معماری که همه چیز را او ساخته ، آن طرح را ریخته و پرداخته و میلیارد میلیارد میلیاردها عوامل و احتمالات و وقایع را طوری تنظیم کرده که این دو سوار در یک قرن متولد شوند و در یک نسل و در یک نژاد و در یک ملیت و در یک شهر و در یک مسیر قرار گیرند و به یک نقطه مشترک برسند ... آنگاه با هم در ساعت و روز و سال معینی تصادف کنند ... حادثه ای بوجود آید ... یا عشقی . (دکترعلی  شریعتی   )