در برخي خانم ها موهاي صورت بيش از حدِ طبيعي است و از نظر زيبايي مشکل آفرين مي باشند. افزايش غيرطبيعي موي صورت مي تواند به علل گوناگوني باشد، از جمله مي توان به بيماري هاي غدد داخلي، کيست تخمدان و مصرف بعضي داروها اشاره نمود.
در زمان حاملگي موهاي ظريفي در پشت لب بالا، چانه و گونه ها رشد مي کند که چند ماه پس از زايمان خود به خود از بين مي روند.
بنابراين وجود آنها در زمان حاملگي نبايد موجب نگراني شود. در هنگام يائسگي نيز در برخي خانم ها موهاي صورت زياد مي شوند که براي درمان آنها بايد با پزشک متخصص زنان مشورت کرد تا در صورت لزوم قرص هاي استروژني تجويز نمايد.
براي از بين بردن موهاي اضافي صورت روش هاي مختلفي وجود دارد: بي رنگ کننده ها، کـِرِم هاي موبر، سوزاندن، تراشيدن، بند انداختن، استفاده از موم ، اشعه ايکس، استفاده از موچين.
1- رفع علت: اگر افزايش موي صورت به عللي باشد که قبلاً گفتيم ، بايد علت آن برطرف شود. مثلاً اگر به علت آسيب تخمدان يا بيماري غدد داخلي موهاي صورت افزايش يابند، بايد با مراجعه به پزشک و درمان ناراحتي ، علت اين افزايش را ريشه کن کرد. به اين ترتيب موهاي زائد صورت نيز برطرف مي گردند.
اگر رشد اضافي موهاي صورت به دليل مصرف بعضي داروها باشد، بايد مصرف آن دارو را با صلاحديد پزشک مربوطه متوقف نمود.
2 - بي رنگ کننده ها: بي رنگ کردن يا دکلره کردن، ساده ترين راه درمان موهاي اضافي است. براي اين منظور مي توانيد از کِرم هاي مخصوص که با پودرهاي ويژه اي مخلوط مي شوند و يا از آب اکسيژنه استفاده کنيد. پوست را با آب و صابون به خوبي بشوييد تا چربي آن پاک شود ، سپس بي رنگ کننده را روي آن قرار دهيد و بعد از چند دقيقه با آب بشوييد. لازم به ذکر است که بي رنگ کردن ، بيشتر براي موهاي ظريف و کرک ها مناسب است.
3- تراشيدن : اين روش سريع ، ساده و بدون درد است. بسياري از خانم ها از اين روش براي پاها و زير بغل استفاده مي کنند. اين روش براي صورت نيز کاربرد دارد ولي خانم ها ترجيح مي دهند اين راه را براي صورت به کار نگيرند ، زيرا در آنها تداعي مردانه بودن مي کند.
توجه: تصور اضافه شدن رشد موها و ضخيم شدن آنها به دنبال تراشيدن امري واهي و بي اساس است؛ قسمت بالايي مو که از سطح پوست بيرون آمده است هيچگونه ماده ي زنده اي ندارد و تنها از ماده کراتين ماده ساخته شده است و به همين علت بريدن يا تراشيدن نمي تواند سبب زبرتر ، ضخيم تر يا تيره تر شدن آن شود. اين اشتباه شايد ناشي از آن باشد که موهاي کوتاه بعد از تراشيدن حالت سيخ سيخ دارد ، تا حدودي نسبت به طول خود ضخيم بوده و انتهاي آن بريده است. با طويل تر شدن اين موها حالت تيغ مانند آن از بين مي رود.
4 - موم، موچين و بند انداختن: اين ها در گروه روش هايي هستند که مو را از ريشه در مي آورند. کندن مداوم مي تواند به ريشه ي مو آسيب هايي وارد سازد اما در اکثر موارد اين کار هيچ تأثير سويي بر ريشه مو ندارد . اين مسئله در مورد ابروها صادق نيست و از بين بردن ابروها به هر شکل بخصوص با اين روش ها مي تواند با رشد بسيار دير هنگام يا حتي عدم رشد دوباره ابروها همراه باشد. بنابراين بايد از کندن غيرضروري و نامناسب ابروها اجتناب شود.
5 - کرم هاي موبر: اين کرم ها را معمولاً بايد به مدت ده دقيقه بر روي موضع قرار داد و سپس موها را مالش داد و بعد از آن شست. به اين ترتيب موهاي اضافي از بين مي روند. اما اگر پوست شما حساس باشد و در اثر مصرف اين کرم ها دچار سرخي و التهاب يا خارش شود، نبايد از آنها استفاده کنيد.
6 - سوزاندن يا الکتروليز: در اين روش ريشه مو را به وسيله جريان ضعيف الکتريسيته مي سوزانند. اگر تعداد موهاي زائد صورت اندک و پراکنده باشد، بهترين راه درمان آن، سوزاندن است. اين عمل بايد توسط فردي مجرب انجام شود تا ريشه مو کاملاً سوزانده شود و از رشد مجدد آن جلوگيري به عمل آيد. ممکن است براي سوزاندن تمام اين موهاي زائد نياز به چند جلسه مراجعه باشد. روش کار به اين شکل است که سوزن مخصوصي درون فوليکول مو قرار مي گيرد و تا ريشه مو پايين مي رود . سپس با برقراري جريان الکتريسيته ( که ممکن است مستقيم يا متناوب باشد ) ريشه مو سوزانده مي شود و براي هميشه از بين مي رود.