16. شناسنامه حضرت شعیب علیه السلام

حضرت شعیب (ع) یکی از پیامبران عرب است که نام  مبارکش یازده بار در قرآن در سوره های « اعراف ، هود ، شعراء ، عنکبوت » آمده است . امام صادق (ع) می فرماید : « از میان پیامبران الهی چند نفر اصالتاً عرب بوده اند که عبارتند از : هود ، صالح ، شعیب ، اسماعیل و محمد (ص) » .

در نسب آن حضرت اختلاف است . بعضی او را از نواده های حضرت ابراهیم (ع) می دانند ، بدین ترتیب : « شعیب بن صفوان بن عیفا بن نابت بن مدین بن ابراهیم » و بعضی گفته اند از اولاد ابراهیم (ع) نبوده بلکه از  اولاد کسی است که ایمان به ابراهیم (ع) آورده بود و 3616 سال بعد از هبوط آدم (ع) به دنیا آمد . خداوند او را به سوی  مردم « مَدیَن و اَیکَه » فرستاد تا آنها را  به یکتاپرستی و آیین خدایی دعوت نماید و از بت پرستی و فساد اخلاقی نجات بخشد .

« مدین » ( بر وزن مریم ) نام آبادی شعیب (ع) و قبیله اوست . این شهر در مشرق خلیج عقبه قرار داشته و مردم آن از فرزندان اسماعیل (ع) بودند و با مصر و لبنان و فلسطین تجارت داشته اند . امروز شهر مدین به نام « مُعان » ( شهری در جنوب شامات ) نامیده می شود و مورخین نام مدین را بر مردمی اطلاق کرده اند که میان خلیج عقبه تا کوه سینا می زیسته اند .

« ایکه » به معنی درختان درهم پیچیده و یا بیشه است و « اصحاب الایکه » به معنی صاحبان سرزمین های پردرخت ، همان قوم شعیب (ع) هستند که در سرزمینی پر آب و مشجّر در میان حجاز و شام زندگی می کردند . آنها زندگی مرفه و ثروت فراوانی داشتند و به همین جهت ، غرور و غفلت آنها را فرا گرفته بود و مخصوصاً دست به کم فروشی و فساد در زمین زده بودند .     

شعیب (ع) آن پیامبر بزرگ آنها را از این کارشان برحذر میداشت و دعوت به توحید و راه حق می نمود . این پیامبر  بزرگ  به خاطر سخنان حساب شده و رسا و دلنشین به عنوان « خطیب الانبیاء » لقب گرفته است . ولی اولین کسی است که ترازوی سنجش را در معاملات بکار برد .

او سرانجام پس از 242 سال زندگانی ، وفات یافت و در بیت المقدس به خاک سپرده شد .

منبع : مجموعه کامل قصه های قرآن ، نوشته : محمدجواد مهری کرمانشاهی ، انتشارات مشرقین قم