31. شناسنامه حضرت عیسی علیه السلام

حضرت عیسی (ع) یکی از پیامبران اولو العزم و از انبیاء بنی اسرائیل است که نام مبارکش 25 بار در قرآن کریم در سوره های « بقره ، آل عمران ، نساء ، مائده ، انعام ، توبه ، مریم ، مؤمنون ، احزاب ، شوری ، زخرف ، حدید ، صف » ذکر شده است .

عیسی اصل آن « یسوع » است به معنی نجات دهنده و مسیح لقب آن حضرت است که سیزده بار در قرآن آمده و به معنی مبارک است . در اینکه چرا به حضرت عیسی (ع) مسیح ( مسح کننده یا مسح شده ) می گفتند ، چند وجه ذکر کرده اند که عبارتند از :

الف ) بخاطر میمنت وجود و برکتی که در وی بود .

ب ) چون او با مسح طهارت و پاکی ها خود را از گناه مصون داشت .

ج ) او هیچ بیماری را مسح نمی کرد مگر آنکه بزودی خوب می شد .

د ) جبرئیل هنگام ولادت با بالهایش او را مسح نمود تا از شر شیطان در امان باشد .

وی 5585 سال بعد از هبوط آدم (ع) و 500 ( 570 یا 600 ) سال ، قبل از ولادت پیامبر اسلام (ص) در سرزمین کوفه در کنار رود فرات به دنیا آمد . ولی برخی گویند حضرت عیسی (ع) در شهر ناصره یا بیت المقدس و یا بیت لحم در عصر سلطنت فرهاد پنجم یکی از پادشاهان اشکانی متولد شد .  ولادت او به طور معجزه به اذن خداوند متعال بدون پدر رخ داد . مادرش حضرت مریم (س) دختر عمران (ع) از زنان با فضیلتی است که نام مبارکش در 12 سوره قرآن و در 34 آیه به صراحت ذکر شده است .

حضرت عیسی (ع) در سن سی سالگی در بیت المقدس به پیامبری مبعوث شد و دارای شریعت مستقل و کتابی به نام « انجیل » بود و پیوسته بنی اسرائیل را به سوی خدای یکتا دعوت می نمود و بر اثر شرایط خاص زندگی ناگزیر بود مجرد زندگی کند . او دارای 12 نفر یار مخصوص به نام « حواریّون » بود که همواره او را یاری می کردند و به پیروان او « نصاری » گویند . این لفظ 14 بار در قرآن آمده و واحد آن « نصرانی » می باشد که یکبار در قرآن ذکر شده است . در علت این تسمیه چند قول است ، قویتر از همه ، قول ابن عباس می باشد که : ناصره شهری است در منطقه فلسطین ، چون زمان کودکی و طفولیت مسیح (ع) در آنجا سپری گشته لذا به آن حضرت عیسای ناصری می گفتند در نتیجه پیروان آن حضرت را نصرانی و نصاری گفتند .

عیسی (ع) سرانجام پس از 33 سال زندگانی ، یهودیان تصمیم به قتلش گرفتند اما خداوند متعال او را به اسمانها بالا برد و روزی در حوالی دمشق فرود خواهد آمد و دجّال را به قتل می رساند .

 منبع : مجموعه کامل قصه های قرآن ، نوشته : محمدجواد مهری کرمانشاهی ، انتشارات مشرقین قم