به طور کلي پوست افراد مختلف بر اساس چربي و ترشحات آن به چهار نوع تقسيم ميشوند:

1- پوست معمولي: پوستي است که ترشحات چربي آن در حد متعادل بوده و دچار خشکي يا چربي بيش از اندازه نيست. اکثر افراد داراي چنين پوستي هستند. اين نوع پوست هنگام لمس بسيار با طراوت و تازه است.

2- پوست چرب: در پوست بدن يک فرد بالغ حدود دو ميليون غده چربي وجود دارد که بيشتر آنها در پوست صورت، سر، سينه، پشت، دست و پا پراکنده هستند. ولي کف دست و پا فاقد غده چربي است. چربي پوست دو عمل انجام ميدهد: 1) دفع برخي مواد زايد 2) محافظت از پوست در برابر سرما، رطوبت و مواد خارجي از جمله مواد آرايشي، ميکروبها و نور آفتاب. اگر ترشح چربي پوست بيش از حد طبيعي باشد، پوست فرد هميشه چرب و براق است. حداکثر چربي پوست در سنين شانزده تا پنجاه سالگي است.

3- پوست خشک: اين پوست به علت کمبود ترشح چربي و آب، خشک، زبر و نسبتا خشن است و نرمي و لطافت لازم را ندارد و تدريجا به رنگ تيره ميگرايد. پوست خشک معمولا پوسته پوسته ميشود. خشکي پوست ميتواند در اثر تابش آفتاب مداوم يا بادهاي خشک گرمسيري باشد ولي بسياري از افراد به طور ژنتيکي داراي پوست خشک هستند.

4- پوست مختلط: اين نوع پوست بسيار شايع است و به اين صورت است که برخي نواحي پوست بدن خشک و برخي نواحي چرب است. مثلا ممکن است پوست  گونه و پشت دست خشک و پوست پيشاني، بيني و چانه چرب باشد.

برگرفته از کتاب:
بهداشت و زيبايي صورت به لطافت گل
تاليف:
دکتر کوشيار کريمي
گل اندام قلي زاده