صبح چهارشنبه به وقت ایران)، ساکنان منطقه قطبی نروژ با مشاهده منظره‌ای غیرمنتظره شگفت‌زده شدند. مارپیچ درخشان غول‌پیکری در آسمان شمالی ظاهر شد که هیچ شباهتی به شفق‌های قطبی که اتفاقا در این زمان از سال به وفور دیده می‌شوند، نداشت.

تصاویر این رویداد عجیب به سرعت در اینترنت پخش شد؛ اما واکنش اغلب مردم (غیر از شاهدان نروژی این پدیده) این بود که این تصویر، ساختگی است و خبرنگاری با استفاده از فتوشاپ خواسته چند ساعتی مردم را به هیجان بیاورد. اما با انتشار عکس‌ها و فیلم‌های بیشتر از این پدیده، ماجرا جدی شد. تصاویر این پدیده را در این گزارش تصویری دنبال کنید.

یوفو
نیک بنباری از هارستاد نروژ که این پدیده را شخصا دیده بود، در توضیح آن می‌گوید: «این پدیده در آغاز با پرتوهای نور سبزرنگ شروع شد، درست شبیه به آغاز شفق قطبی؛ با این تفاوت که در یک انتهای آن، مارپیچ اسرارآمیزی دیده می‌شد. مارپیچ به‌تدریج بزرگ و بزرگ‌تر شد تا آن‌که به هاله عظیمی در آسمان بدل گشت و پرتوهای سبز تا زمین گسترش یافت».

به گزارش خبرنگاران، این نور عجیب در سراسر شمال نروژ دیده شد و این بدان معنی است که این پدیده در ارتفاعی بسیار بالا، شاید چند صد کیلومتری سطح زمین روی داده است.

اما عامل این نور چه بود؟
به گزارش پایگاه اینترنتی اسپیس‌ودر.کام که یکی از معتبرترین پایگاه‌های خبررسانی درمورد پدیده‌های جوی است؛ اصلی‌ترین عامل این پدیده می‌تواند عملکرد ناقص یک موشک زیرمداری باشد. محتمل‌ترین نامزد آن نیز موشک بالستیک بین‌قاره‌ای بولاوا است که می‌تواند از زیردریایی‌های شناور در دریای سفید شلیک شده باشد و به دلیل نقص فنی، نتوانسته باشد مدار خود را کامل کند.

انتشار هشدار عدم پرواز بر فراز دریای سفید در روز 9 دسامبر / 18 آذر این موضوع را تقویت می‌کند. ضمن آن‌که در برخی اط تصاویر گرفته‌شده از این نور مارپیچ، جسمی ثبت شده که به‌نظر می‌رسد مرحله اول موشکی باشد که در پایین‌تر از مدار زمین حرکت می‌کند. یک موتور موشک از کنترل خارج‌شده و در حال دوران می‌تواند تشکیل این الگوی مارپیچی را به سادگی توضیح دهد.

شاید علاقمندان به موجودات هوشمند فضایی، یوفوها، یا طرفداران رویدادهای عجیب و غریب سناریوی فوق را قبول نکنند؛ اما به گزارش بی‌بی‌سی، وزارت دفاع روسیه رسما آزمایش ناموفق یک موشک از زیردریایی‌های خود را تایید کرد. بدین‌سان، پرونده این رویداد عجیب و کم‌نظیر نیز بسته شد.

البته رصدگران ایرانی با چنین پدیده‌ای ناآشنا نیستند. در 25 خرداد 1386، دقایقی پس از غروب آفتاب، ابر روشن و رنگارنگی در ارتفاع بالا ظاهر شد که از سراسر ایران قابل مشاهده بود. بررسی‌های بیشتر نشان داد این ابر از بقایای احتراق سوخت برجامانده در مرحله دوم موشک اطلس5 به وجود آمده که به‌دلیل بازتاب نور خورشید، به این ترتیب دیده شد.