انواع آزمايش هاي تشخيصي براي عفونت HIV عبارتند از :

الف ) تست هاي سنجش آنتي بادي :

1.     آزمون الايزا (Elisa)  

2.     Western blot test

نكته : از آنجا كه آنتي بادي از طريق مادر آلوده وارد بدن جنين شده تا 18 ماهگي در بدن باقي مي ماند ،اين تست ها براي تشخيص آلودگي در نوزاد مناسب نمي باشند .

ب ) تست هاي سنجش آنتي ژن :

1.     RT – PCR

2.     P24  antigen

3.     DNA-PCR    &   RNA-PCR

نكته: آزمایش ارجح جهت تشخیص آلودگی نوزادان، آزمایش DNA-PCR می باشد .  

اغلب انواع تستهاي HIV از نمونه خون فرد جهت بررسي HIV استفاده مي شود اما تستهايي هم وجود دارند که از بزاق دهان و يا ادرار جهت نمونه استفاده مي شود. حاضر شدن جواب تست معمولاً چند روز طول مي کشد اما جواب Rapid HIV test در عرض ۲۰ دقيقه آماده مي شود.

تمامي تستهاي مثبت HIV بايستي توسط تستهاي تکميلي بررسي شوند (معمولاً Western blot test) که حاضر شدن جواب آن از چند روز تا چند هفته طول مي کشد. براي انجام تست HIV نيازي به ناشتا بودن نيست (البته ممکن است همراه با تست HIV، تستهاي ديگري مانند بررسي چربي خون يا قند خون ناشتا (FBS) درخواست شده باشد که در اين صورت بايستي ناشتا بود يعني از ۸ تا ۱۲ ساعت قبل از آزمايش، چيزي خورده يا آشاميده نشود. تست غربالگري (Screening) که براي HIV استفاده مي شود ELISA است.

در ايران :

 در ايران معمولاً دسترسی به آزمايش استاندارد HIV سهل تر است. اين نوع آزمايش در ايران برای بار اول 8 هفته بعد از رفتار خطرناک به مراجعه کنندگان توصيه می شود. ولی به دليل اينکه سرعت و ميزان توليد پادتن خون در بدن افراد متفاوت است و برای انجام آزمايش دقيقی که بتوان به نتيجه آن استنتاج کرد و جواب قطعی را ارائه داد، 6 ماه بعد از رفتار خطرناک بايستی که آزمايش تکرار شود.