آزمايش ميزان ويروس (HIV viral load   test) :

اين آزمايش٬ ميزان HIV هاي در حال تقسيم را نشان ميدهد كه با پيشرفت بيماري و نيز پاسخ به درمان ضد ويروسي٬ مرتبط است. اين آزمايش٬ بهترين تست در دسترس براي تشخيص عفونت فعال HIV است. اگرچه نتايج مثبت كاذب٬ معمول است خصوصاً وقتي كه ميزان ويروس (Viral load) پايين باشد .

CBC (آزمايش كامل خون ) : در مراحل پيشرفته HIV اين موارد شايع است: كم خوني (آنمي) ٬ كمي نوتروفيلها (نوتروپني) ٬ كمي پلاكتها (ترومبوسيتوپني) .

تعداد لنفوسيتهاي  CD4 : بيشتر از همه بعنوان عامل پيشگويي كننده پيشرفت HIV بكار ميرود. خطر پيشرفت به سمت عفونتهاي فرصت طلب ايدز يا بدخيمي ها وقتي كه CD4 ها كمتر از  200^cell/µl  باشد٬ بالاست.

درصد لنفوسيتهاي CD4 : ممكن است درصد CD4 ها قابل اطمينان تر از تعداد آنها باشد. خطر پيشرفت به سمت عفونتهاي فرصت طلب ايدز يا بدخيمي ها وقتي كه درصد CD4 ها كمتر از 20% باشد٬ بالاست. تنها راه مطمئن جهت تعيين آلودگي با HIV انجام تست آنتي بادي HIV مي‌باشد و از روي علائم باليني نمي‌توان آلودگي با HIV را تعيين كرد. با توجه به در دسترس بودن روش الايزا و وسترن بلات در ايران و همچنين اختصاصي بودن بالا (موارد مثبت كاذب كمتر)، ملاك تشخيص قطعي آلودگي يك فرد٬  مثبت بودن دو آزمايش ELISA و يك آزمایش Western blot است.