1.آدم؛ اين كلمه عبري و غير منصرف است و به معناي خاك سرخ مي¬باشد. اصل آن
«آدام» بوده كه براي تعريب الف وسط آن حذف شده است. 25 بار در قرآن تكرار
شده است. وي نخستين انسان از نسل كنوني است؛‌ از اين روي او را ابوالبشر
مي¬نامند و نخستين پيغمبر است.
2. ادريس؛ اين كلمه غير عربي است؛ از اين روي غير منصرف مي¬باشد. دو بار
در قرآن آمده است. ميان شيث (جانشين آدم) و او چهار نسل فاصله است.
3. نوح؛ اين كلمه عربي است. چون بسيار گريه مي¬كرده به او نوح گفته¬اند.
43 بار در قرآن تكرار شده است. عمرش از همه پيامبران بيش¬تر بوده و دوران
نبوت او 950 سال بوده است؛ از اين روي به او شيخ الانبيا لقب داده¬اند.
4. هود؛ اين كلمه عربي است. وي پس از نوح – با چند واسطه – آمده است. وي
در سرزمين احقاف و ميان قوم عاد زندگي مي¬كرد. در تورات به نام «عابر»
خوانده شده است. اين كلمه ده بار در قرآن آمده كه سه مورد آن به معناي
يهودي است.
5. صالح؛ اين كلمه عربي است و وي از پيامبران عرب مي¬باشد. وي در سرزمين
حجر (ميان شام و حجاز) مبعوث شد. معجزه او شتري بود كه از درون كوه بيرون
آمد كه او را پي¬كردند و دچار عذاب صيحه آسماني شدند. اين كلمه 43 بار در
قرآن تكرار شده است كه در7 مورد حضرت صالح مراد است.
6. ابراهيم؛‌ اين كلمه غير عربي و سرياني است و به معناي پدر مهربان
ميباشد. وي از پيامبران اواالوالعزم مي¬باشد كه داراي كتاب و شريعت است.
وي در شهر بابل در عراق به دنيا آمد و به پيامبري رسيد و در دوره جواني
بت¬ها را شكست و نمرود دستور داد او را در آتش افكنند كه خداي متعال آتش
را بر او گلستان كرد. اين كلمه 68 بار در قرآن تكرار شده است.
7. اسماعيل؛ اين كلمه غير عربي است و در زبان عبري «اسما» و «ئيل» به
معناي بشنو، خدا بوده است. وي فرزند بزرگ ابراهيم است و مادرش هاجر
مي¬باشد كه در نوجواني ابراهيم او را به قربانگاه برد. اين كلمه 12بار در
قرآن تكرار شده است كه در آيه 54 سوره مريم اختلاف است كه منظور از
اسماعيل كيست.