. جبريل؛ اين كلمه در زبان عبري «گبريل» به معناي قهرمان و مرد خدا است.
وي از فرشتگان بزرگ الهي است كه نام او سه بار در قرآن كريم آمده است.
(بقره، آيه98 و99 و تحريم، آيه4) البته در آيه¬هايي هم بي¬آن¬كه به صراحت
نام او را ذكر كند به او اشاره دارد؛ مانند: تكوير، آيه19؛ مريم، آيه17.
در فارسي جبرئيل نوشته مي¬شود. وي فرشته وحي است كه آيات قرآن را بر
پيامبر اكرم صلي الله و عليه و آله را مي¬آورد.
2. ميكال؛ اين كلمه غير عربي و غير منصرف است. اين كلمه يك¬بار در قرآن
كريم (بقره، آيه99) آمده است و به صورت ميكائيل و ميكاييل نيز تلفظ
مي¬شود. و فرشته روزي است.
3. رَعْد؛ برخي گفته¬اند كلمه رعد در آيه «وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ
بِحَمْدِهِ وَالْمَلائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّواعِقَ
فَيُصِيبُ بِها مَنْ يَشاءُ وَهُمْ يُجادِلُونَ فِي اللهِ وَهُوَ شَدِيدُ
الْمِحالِ» نام فرشته¬اي است كه مأمور ابرهاست و ابرها را به مكان¬هايي كه
بايد باران در آن¬جا ببارد هدايت مي¬كند؛ ولي با توجه به اين¬كه تسبيح
خداي سبحان عمومي است و همه مخلوقات خدا را تسبيح مي¬كنند كلمه رعد در اين
آيه صدايي است كه از برخورد ابرها توليد مي¬شود.
4. قعيد؛ اين كلمه عربي است و يك¬بار در قرآن كريم آمده است. «إِذْ
يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمالِ قَعِيدٌ»
گفته¬اند مراد از قعيد در اين آيه فرشته¬اي است كه گناهان انسان¬ها را
مي¬نويسد. برخي ديگر گفته¬اند كلمه قعيد در اين آيه صفت است نه اسم و وصف
فرشتگاني است كه موكل انسان¬ها هستند.
5. مالك؛ نام فرشته¬اي كه گماشته بر جهنم است و به اذن خداي متعال داخل و
خارج كردن جهنميان به دست اوست در سوره زخرف آيه77 در اين باره
مي¬فرمايد:«وَنادَوْا يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ قالَ إِنَّكُمْ
ماكِثُونَ»
6. روح؛ اين كلمه 25 بار در قرآن كريم تكرار شده است كه مراد از آن،‌
فرشته و غير فرشته است. مانند اين آيه¬ها: «يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ
بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ» «نَزَلَ بِهِ
الرُّوحُ الأمِينُ» «يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلائِكَةُ صَفًّا»
در روايتي كه از امام صادق عليه السلام نقل كرده¬اند آن حضرت مي¬فرمايد:
روح فرشته¬اي است بزرگ¬تر از جبرئيل و ميكائيل. در روايتي از ابن عباس نقل
كرده¬اند كه منظور از روح فرشته بزرگي از فرشتگان است.
7. سكينه؛ چون در قرآن كريم آمده خدا سكينه را نازل كرد؛ برخي گفته¬اند او
از فرشتگان الهي است؛ ولي اين¬گونه نيست و به معناي لغوي آن است.
8. هاروت؛ 9. ماروت؛ اين دو كلمه در آيه102 سوره بقره آمده است (وَما
أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَمارُوتَ) اين¬ها دو
فرشته¬اي هستند كه خداي متعال به شهر بابل فرستاد كه به مردم شهر مطالبي
آموختند و مردم از آن آموخته¬ها در راه ناصحصح استفاده كردند.