1.زيد؛ وي پسرخوانده رسول خدا بود كه در جنگ موته به شهادت رسيد. نام وي در سوره احزاب آيه 37 آمده است.
2. عمران؛ اين كلمه سه بار در قرآن آمده است (سوره آل¬عمران، آيه33و35 و
سوره تحريم،‌ آيه12) كه مراد پدر حضرت مريم است. نام پدر حضرت موسي هم
عمران است كه در قرآن كريم ذكر نشده است. برخي احتمال داده¬اند كه وي
پيامبر بوده است.
3. تُبّع؛ اين كلمه در دو آيه آمده است. (دخان، آيه37 و ق، آيه14) وي پيش
از اسلام مي¬زيسته است. از برخي كلمات استفاده مي¬شود كه وي از شاهان
قبيله حمير بوده كه در يمن پادشاهي مي¬كرده است و به جهت كثرت پيروانش او
را «تُبّع» گفته¬اند؛ ولي ظاهراً واژه تبع لقب پادشاهاني بوده كه در دوران
جاهليت در يمن حكومت مي¬كردند.
4. لقمان؛ اين كلمه دو بار در قرآن كريم در سوره لقمان آمده است. وي مردي
حكيم، عالم و عابد بود كه خداي متعال به او عنايت داشته، توفيقاتي را
نصيبش كرده بود؛ ولي پيامبر نبود.
5. جالوت؛ اين كلمه 3¬ بار در قرآن كريم (بقره، آيه250، 251 و252) آمده و
غير منصرف است. وي يكي از پادشاهان ستمگر ميان بني¬اسرائيل است كه در جنگي
كه به فرماندهي طالوت با صورت گرفت به دست داود كشته شد.
6. طالوت؛ اين كلمه 2 بار در قرآن كريم (بقره، آيه248 و250) آمده و غير
منصرف است. وي به دست پيامبري پس از حضرت موسي، به فرماندهي براي مبارزه
با سپاه جالوت برگزيده شد و در نبرد پيروز شد. داستان طالوت و جالوت در
سوره بقره آيه247-252 آمده است.
7. قارون؛ اين كلمه غير عربي و غير منصرف است و در چهار آيه قرآن
كريم(قصص، آيه76، 79؛ عنكبوت، آيه39؛ غافر، آيه24) آمده است. از قرآن كريم
استفاده مي¬شود كه وي از قوم حضرت موسي و داراي ثروت هنگفتي بوده است به
گونه¬اي ضرب المثل براي ثروتمندي شده است. وي طغيان كرد و خداي متعال او
را با ثروتش در زمين فروبرد.