1. رگ: « وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ » (ق / 16) و ما از رگ گردنش به او نزديكتريم.
2. ريش: « لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي » (طه / 94) ريش مرا مگير.
3. موي پيشاني: «ناصيةٍ كاذبةٍ خاطئةٍ» (علق / 16) (همان) موي پيشاني دروغزن گناه پيشه را .
4. چشم: « وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ » (مائده / 45) و چشم در برابر چشم.
5. بيني: « وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ " (مائده / 45) و بيني در برابر بيني .
6. گوش: « وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ " (مائده / 45) و گوش در برابر گوش.
7. زبان و لب: « وَ لِساناً وَ شَفَتَيْنِ " (بلد / 9) و يك زبان و دو لب.
8. دندان: « وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ " (مائده / 45) و دندان دربرابر دندان.
9. چانه: « إِنَّا جَعَلْنا فِي أَعْناقِهِمْ أَغْلالاً فَهِيَ إِلَي
الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ » (يس / 8) ما درگردنهاي آنان غلهايي قرار
داديم كه تا چانه‌ها ادامه دارد و سرهاي آنان را به بالا داشته است.
10. گردن: « وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ» (اسرا / 13) وهرانساني،اعمالش رابرگردنش آويخته‌ايم.
11. رحم: « أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ » (انعام / 143) يا آنچه شكم ماده‌ها در برگرفته؟
12. روده: « وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ » (محمد /
15) و آبي جوشان به خوردشان داده مي شود (تا) روده‌هايشان را از هم
فروپاشد.
13. پوست: « كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً » (نساء
/ 56) هر گاه پوستهاي تنشان (در آن) بريان گردد (و بسوزد) پوستهاي ديگري
به جاي آن قرار مي‌دهيم.
14. حنجره: « إِذِ الْقُلُوبُ لَدَي الْحَناجِرِ » (غافر / 18) آنگاه كه جانها به گلو گاه مي‌رسد.
15. خون: « نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهِ مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ
لَبَناً خالِصاً سائِغاً لِلشَّارِبِينَ » (نحل / 66) ازدرون شكم آنها، از
ميان غذاهاي هضم شده و خون، شيرخالص وگوارا به شما مي‌نوشانيم.