11. عدل: « إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ »
(نساء / 58) هنگامي كه ميان مردم داوري ميكنيد، به عدالت داوري كنيد.
12. امر به معروف و نهي از منكر: « وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ
يَدْعُونَ إِلَي الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ
عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » (ال عمران / 104)
بايد از ميان شما، جمعي دعوت به نيكي ، و امر به معروف و نهي از منكر كنند
و آنها همان رستگارانند.
13. نقض عهد، قطع رحم، فساد: « وَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ
مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ
يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ » (رعد
/ 25) آنها كه عهد الهي را پس از محكم كردن ميشكنند، و پيوندهايي را كه
خدا دستور به برقراري آن داده قطع ميكنند، و در روي زمين فساد ميكنند،
لعنت براي آنهاست.
14. پيروي از احسن: «الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ
أَحْسَنَهُ أُولئِكَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا
الْأَلْبابِ » (زمر / 18) همان كساني كه سخنان را ميشنوند و از نيكوترين
آنها پيروي ميكنند، آنان كساني هستند كه خدا هدايتشان كرده، و آنها
خردمندانند.
15. صدق و راستگويي: « اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ » (توبه / 119) از خدا بترسيد و با راستگويان باشيد.
16. قرضالحسنه: « مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً
فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ »
(بقره / 245) كيست كه به خدا قرضالحسنه دهد، تا خدا بر آن چند برابر
بيفزايد؟خدا تنگدستي دهد و توانگري بخشد.
17. قولنامه: « إِذا تَدايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلي أَجَلٍ مُسَمًّي
فَاكْتُبُوهُ » (بقره / 282) چون وامي تا مدتي معين به يكديگر ميدهيد، آن
را بنويسيد.
18. تمسخرو استهزاء: « الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ
الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقاتِ وَ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ إِلاَّ
جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ
عَذابٌ أَلِيمٌ » (توبه / 79) آنهايي كه از مؤمنان اطاعت كار، در صداقتشان
عيب جويي ميكنند، و كساني را كه (براي انفاق در راه خدا)جز به مقدار
(ناچيز)توانايي خود دسترسي ندارند، مسخره مينمايند، خدا آنها را مسخره
ميكند و براي آنها عذاب دردناكي است.
19. القاب زشت: « وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ » (حجرات / 11) و با القاب زشت و ناپسند يكديگررا ياد نكنيد.
20. دروغ: « وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هذا
حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَي اللَّهِ الْكَذِبَ» (نحل / 116)
به خاطر دروغي كه بر زبانتان جاري ميشود نگوييد اين حلال است و آن حرام،
تا بر خدا افترا ببنديد.
