در 1 دي 1308 در تهران زاده شد. آواز را نزد خانم باغچه بان و تئوری موسیقی را نزد سیروس شهردار و فریدون فرزانه، اساتید هنرستان عالی موسیقی، فراگرفت. وی شیوهٔ آواز خود را متأثر از بافت و غنای زخمهایِ اساتیدی چون حسين اصلاني، ناصر حسيني، و محمد سرير میداند.
«محمد نوری» در سنین نوجوانی با خواندن اشعار نوینی که برروی نغمههای روز مغربزمین و برخی قطعات كلاسيك آوازی سروده شدهبود، کار خوانندگی را آغاز کرد. آوازهای این استاد، طی پنج دهه، درمیان سه نسل، شأن و اعتبار ویژهای کسب کردهاست. این هنرمند در حاشیهٔ سالهای پرتلاش، با اجرای بیش از سیصد قطعهٔ آوازی، تقریر و ترجمهٔ مقالات و سرودن اشعاری از ترانههای ماندگار، بیش از پیش خود را در دل مردم این مرزوبوم جا داد. او اخیراً چند اجرا به نفع بیماران خاص داشت. صدای او برای نسل گذشته یادآور لحظههای خوب و مهربانیهای سرشار، و برای نسل امروز، آفرینندهٔ شیرینترین خاطرات است. وی ترانههای ميهني زیادی اجرا کردهاست. یکی از مهمترین و معروفترین ترانههای وی، جان مريم نام دارد.
نوری در کنار تحصیل در رشته ادبيات انگليسي و رشته نمايش، آواز ايراني را نزد اسماعيل مهر تاش آموخت. بعد از آن نزد اساتید هنرستان عالي موسيقي و از آنها و نوازندگي پيانو را فراگرفت. وي شیوه آوازی خود را با تاثیر از استادانی چون حسین اصلانی، ناصر حسینی پیدا کرد و رفته رفته به شیوه منحصر به فرد خود دست یافت. شیوهای که به سختی میتوان آن را در زیر شاخهای از شاخههایی چون پاپ، کلاسیک و... گنجاند.
وی به لحاظ پایبندی به اخلاقیات و پرهیز از دروغ و فریب به جایگاه والایی در بین مخاطبان و در اجتماع دست یافت. در سال 85 او از سوی صدا و سيما به عنوان چهره ماندگار موسیقی انتخاب و معرفی شد او فارغالتحصیل از هنرستان تئاتر، زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران، و مبانی تئاتر از دانشکدهٔ علوم اجتماعی بود. سرانجام به دلیل بیماری و وخامت وضعیت جسمانی در9 مرداد 89 در بیمارستانی درتهران درگذشت.
