مردى خدمت حضرت رسول (ص ) آمد و عرض كرد مرا راهنمائى كن به

نافعترين كارها حضرت فرمود:

 اصدق و لا تكذب و اذنب من المعاصى ما شئت

راستگوئى را پيشه كن و از دروغ بپرهيز هر گناه ديگرى مى خواهى انجام ده

، از اين سخن مرد در شگفت شد و فرمايش ‍ آنجناب را پذيرفته و مرخص

گرديد. با خود گفت پيغمبر(ص ) مرا از غير دروغگوئى نهى نكرده پس اكنون

بخانه فلان زن زيبا مى روم و با او زنا مى كنم همينكه بطرف خانه او رفت فكر

كرد اگر اين عمل را انجام دهد و كسى از او بپرسد از كجا ميآئى نمى توانم

دروغ بگويد و بر فرض راست گفتن به كيفر شديد و بدبختى بزرگى مبتلا مى

شود. لذا منصرف شد. باز فكر كرد گناه ديگرى انجام دهد همين انديشه و

خيال را نمود در نتيجه از همه گناهان بواسطه ترك و دروغ دورى جست