1. گوی سبقت را نماز شب خوان ها ، مخفیانه ربودند .

 2. از آیه شریفه « إنّ الصَّلوهَ تَنهَی عَنِ الفَحشاءِ وَ المُنکَر » ، نماز انسان را از کارهای زشت و ناپسند باز میدارد ، استفاده می شود که « لا صَلوَهَ لِمَن

     لایَتَناهَی عَن الفَحشاء وَالمُنکَر » ، کسی که از کارهای زشت و ناپسند خودداری نمی کند ، واقعاً نمازش ، نماز نیست .

 3. احساس لذت در نماز یک سری مقدمات خارج از نماز دارد و یک سری مقدمات در خود نماز . آنچه پیش از نماز و در خارج از نماز باید مورد ملاحظه باشد

     و عمل شود این است که انسان گناه نکند و قلب را سیاه و دل را تیره نکند و در معصیت ، روح را مکدّر می کند و نورانیت دل را می برد . در هنگام خود

     نماز نیز انسان باید زنجیر و سیمی دور خود بکشد تا غیر خدا داخل نشود یعنی فکرش را از غیر خدا منصرف کند .

 4. همین نماز را که ما با تهدید به چوب و تازیانه و عقوبت جهنمی شدن در صورت ترک آن انجام می دهیم ، اولیاء الهی می فرمایند : از همه چیز ، لذیذتر

     است .

5. نماز خواندن برای اهلش مانند حلوا خوردن است لذا از نماز خواندن ، خسته نمی شوند .

6. برخی از مقرّبین از شوق لقای بهشت مرده اند زیرا شنیدن آیات رحمت و نعمت و یا عذاب و نقمت در انسان موحد تکویناً اثر می گذارد .

 7. خوب است که انسان اسم خود را در هر کار خیر بنویسد و خود را شریک گرداند زیرا فردای قیامت معلوم نیست کدام قبول و کدام ردّ می شود !

 8. هر شب در عوالمی از برزخ می رویم که هیچ اختیارش دست ما نیست ، با این همه اینگونه از مرگ غافل هستیم .

 9. هم جنسی ، هم شکلی و اختلاط با کفار ، تسلط و حکومت آنان را بر مسلمانان آسان تر می سازد .

 10. محال است کسی راه قناعت را پیشه نکند و به آنچه دارد راضی گردد ، برعکس اگر کسی قناعت کند ، مایحتاجش به او می رسد هرچند زیاد باشد !

 11. آیا می شود همانگونه که به هنگام گرسنگی و تشنگی ، به آب و نان احساس نیاز می کنیم بلکه بیشتر از آن ، برای رفع گرفتاری های اهل ایمان

      احساسِ احتیاج به دعا برای آنان بکنیم !؟

 12. فقرا در کمبودها و فقر و ناداری ، باید صبر و شکیبایی داشته باشند و بدانند که آنها هم از نعمت های دیگری برخوردارند که اغنیا برخوردار نیستند و 

      ثروتمندان ، بلاها و ابتلائات و گرفتاری هایی دارند که مستضعفان و محرومان ندارند !

 13. بعضی از علما با سفارش به نماز اول وقت و یا نماز شب ، زندگی آینده فرزندانشان را تأمین می کردند .

 14. مراجعه به تراجم علمای سلف (زندگی نامه علمای گذشته) به منزله مراجعه به کتب معتبر اخلاقی است .

 15. خدا به ما توفیق تنبّه دهد که اگر در ابتلا و آزمایش قرار گرفتیم ، بد را خوب و خوب را بد نبینیم ، ما خرابیم ، خدا کند بفهمیم که خرابیم تا به فکر اصلاح

       و درمان برآییم !