تا كنون درمان قطعي بيماري شناخته نشده است و در حال حاضر داروهاي ضد ويروسي در دسترس مي باشد كه ورود به فاز بيماري را به تاخير مي اندازد.

راههاي پيشگيري از بيماري ايدز :         AIDS Prevention Activies :             

   براي مبارزه با اين معظل بهداشتي ،فرهنگي واجتماعي شناخت راههاي انتقال بيماري و به كار گيري اصول پيشگيري و مراقبتي مناسب و اتخاذ رفتارهاي بهداشتي و سالم اساسي ترين روشها محسوب مي گردد . همچنين مشاوره اصولي و موثر جزء راههاي علمي و كاربرئي در كنترل اين مشكل و قطع زنجيره انتقال آلودگي و ايدز مي باشد .

     در امر مبارزه با ايدز اصولا مي توان جامعه را به سه گروه عمده تقسيم نمود:

1-      Pubhic عموم مردم جامعه :

 ايستي راه هاي انتقال بيماري را بشناسد و با پرهيزاز رفتارهايي كه منجر به انتقال بيماري شود ، سلامت خود را تضمين نمايد .

2-     ا     The Groups at Riskفراد در معرض خطر : 

اينها افرادي هستند كه بواسطه داشتن يك رفتار پر خطر مثل اعتياد ،ارتباط جنسي مشكوك ،تزريق مكرر خون ،انجام اقدامات جراحي غير استريل و … بيش از ساير افراد جامعه در معرض خطر ابتلا هستند اين افراد علاوه بر آنكه بايستي آگاهي كافي در خصوص راههاي انتقال بيماري را كسب كنند بايستي توسط افراد و پزشكان دوره ديده مورد مشاوره قرار گرفته و در صورت صلاح ديد پزشك ، تحت آزمايش تشخيصي قرار گيرند .

3-    افراد آلوده به ويروس :   HIV Infected Individuual

در پيشگيري از انتقال بيماري به جامعه توجه به اين افراد از حساسيت ويژه اي بر خوردار است ،چرا كه اينان علاوه بر آنكه به عنوان يك انسان بيمار نيازمند به توجه هستند ،به عنوان مخازن آلودگي در جامعه هم محسوب مي شوند لذا نياز مند مراقبت بيشتري نيز هستند . همانطور كه قبلا هم ذكر شد اين افراد مي توانند ساليان طولاني (حتي تا 20 سال) بدون آنكه دچار عارضه خاصي گردند به زندگي عادي خود ادامه دهند و همانگونه كه اشاره شد چون ويروس از راه معاشرتهاي معمولي منتقل نمي گردد پس افراد آلوده بدون آنكه براي ديگران خطري محسوب شوندمي توانند داراي يك زندگي اجتماعي فعال باشند و در كنار ساير افراد جامعه و خانواده به سر ببرند . بديهي است كه دادن آگاهي به اين افراد در مورد ايم كه راههاي انتقال بيماري به ديگران كدام است و تشويق و ترغييب آنان و داشتن رفتارهايي كه باعث آلودگي ديگران نشود از اهميت زيادي برخوردار است ،اين افراد و خانواده آنان بايستي تحت مشاوره ويژه قرار بگيرند و ضمن انجام آزمايشهاي تشخيصي ازنظر ابتلا به عفونتها دائما تحت نظر پزشكان باشند . بديهي است برقراري رابطه انساني درست با اين افرادو فراهم نمودن تسهيلاتي براي انجام مراقبتهاي پزشكي جهت ايشان ،از راه كارهاي مناسبي است كه با جلب اطمينان اين افراد ، مي تواند متضمن پيشگيري ار انتقال بيماري گردد .