درسى بزرگ از عارفى سترگ :

علامه و عارف بزرگ مرحوم آيت الله سيدعلى آقا قاضى طباطبائى (استاد مرحوم علامه طباطبائى صاحب تفسير الميزان) روزى در كوچه هاى نجف اشرف عبور مى كرد در حالى كه چند عدد كاهوى پلاسيده و زرد بدست گرفته بود و به خانه اش مى رفت .يكى از شاگردان به او رسيد و پس از احوالپرسى سؤال كرد: چرا كاهوى زرد خريده اى ؟ او در پاسخ گفت :
اين كاهو را از اين ميوه فروش فقير (اشاره به يكى از ميوه فروشهاى فقير كه درگوشه اى ميوه مى فروخت) خريده ام ، راستش اين ميوه فروش ، نيازمند است ، من فكر كردم پولى رايگان به او بدهم ، ديدم به عزت و شرافت او آسيب مى رسد، از طرفى ممكن است به پول گرفتن بدون عوض عادت كند ، وانگهى اين كاهوها را كسى نمى خرد، بعد از چند ساعت آنها را مى برد و به زباله دانى مى ريزد، ولى من اينها را مى برم آن قسمتهائى كه قابل استفاده است ، مى خورم  !

به اين ترتيب مى بينيم اين عارف بزرگ ، به اينكه در جامعه چه مى گذرد توجه كامل داشت و به عزت و آبروى يك مؤمن فكر مى كرد كه مبادا آسيب برسد و درس احترام به مؤمن و تواضع و دورى از اسراف و زندگى بى آلايش را به ما مى آموزد.