مرد ناپاكى كه دل پاک امام حسین (ع) را به درد آورد :

امام حسين عليه السلام روز عاشورا در لحظات آخر عمر، در حالى كه سراسر بدنش مجروح شده بود ، آب طلبيد . در اين ميان شخصى از افراد بسيار ناپاك

دشمن صدا زد: اى حسين ! آيا نمى بينى كه آب فرات همچون شكم ماهيان ، موج مى زند؟ از آن نخواهى آشاميد تا مرگ را با لب تشنه بچشى  .

اين گفتار جسورانه ، دل پاك امام (ع) را سخت ناراحت كرد ، لذا به درگاه الهى متوجه شد و عرض كرد:  خدايا اين شخص را در شدت تشنگى بميران .

بعد از مدتى همين شخص ناپاك ، بيمارى تشنگى گرفت بگونه اى كه هر چه آب مى آشاميد باز تشنه بود، روزى آنقدر آب آشاميد كه از دهانش بيرون آمد و

وضع او به همين حال بود تا در حال شدت تشنگى مرد و با ذلت و درد بيچارگى به جهنم واصل شد ^.