حضرت امام (ره) و گريه هاى ماه مبارک رمضان :

سرّ اينكه امام خمينى (ره) ملاقاتهاى خودشان را در ماه مبارك رمضان تعطيل مى كردند اين بود كه بيشتر به دعا و قرآن و خلاصه به خودشان برسند. مى فرمودند: خود ماه رمضان كارى است  . در هر كار و هر حالى به ياد خدا بودند. ذكر و دعا و مناجات و گريه هاى نيمه شبشان هرگز قطع نشد .

از لحظه هاى آخر عمرشان اگر چه فيلمبردارى شده است ولى هنوز بخشى از آن را نشان نداده اند. چنانچه اين فيلمها بطور كامل نشان داده شوند مى بينيد كه چگونه محاسن مباركشان را در دست گرفته اند و زار زار گريه مى كنند .

آخرين ماه رمضان دوران حياتشان به گفته ساكنان بيت ، متفاوت از ديگر ماه رمضانها بود. به اين صورت كه امام (ره) هميشه براى خشك كردن اشك چشمشان دستمالى را همراه داشتند ولى در آن ماه رمضان ، حوله اى را نيز همراه برمى داشتند تا در هنگام نمازهاى نيمه شبشان از آن هم استفاده كنند.

بدرستيكه براى هر چيزى اساس و بنيادى است و اساس و بنياد اين دين (اسلام) علم است و يك عالم فقيه براى شيطان از هزار عابد بدتر است  .