1. همواره به نیازهای زمینه ای كودك توجه كنید.

موقعی كه در صف منتظر هستید، به كودك وسیله ای بدهید تا بازی كند یا سرگرم شود.
2. به كودك اطلاعات بدهید و دلایل خود را توضیح دهید.

(اگر روی دیوار را خط خطی یا نقاشی می‌كند برای وی توضیح دهید كه ما چرا فقط از كاغذ برای نقاشی و رنگ كردن استفاده می‌كنیم).
3. احساس زیربنایی و زمینه ای را در كودكتان جستجو كنید.

اگر كودك شما نسبت به خواهر كوچكترش خشم نشان می‌دهد و او را كتك می‌زند وی را تشویق كنید خشم و حسادت خود را به روش بی ضررتری نشان دهد.
4. محیط را تغییر دهید اغلب اوقات ایجاد تغییر در محیط آسان تر از تغییر دادن كودك است.

اگر كودك شما مرتباً وسایلی را از كمد بیرون می‌آورد، درب كمد را قفل كنید. اگر وسایل تزئینی جلوی تلویزیون را جابجا می‌كند، جای آن وسایل را عوض كنید.
5. راه های جایگزین بهتر و قابل قبول تری پیدا كنید .
به رفتار كودكتان تغییر جهت دهید .مستقیماً به او نگویید این كار را انجام نده، بلكه به او گویید در عوض كجا می‌تواند این كار را انجام دهد.

اگر نمی خواهید كودك شما در اتاق پذیرایی توپ بازی كند مستقیماً به او نه نگویید، بلكه بگویید این كار را می‌تواند در حیاط انجام دهد.
6. به او عملاً نشان دهید كه می‌خواهید چگونه رفتار كند.

اگر بچه شما دُم گربه را می‌كشد، به او نشان دهید كه چگونه باید یك گربه را نوازش كرد. عملاً این كار را انجام دهید و فقط به گفتن اكتفا نكنید.
7. به جای دستور دادن به وی قدرت انتخاب بدهید.
تصمیم گیری به كودك امكان اختیار می‌دهد ولی فرمان دادن باعث جنگ قدرت میان او و شما می‌شود.
دلت می‌خواهد دندانهایت را قبل از پوشیدن لباس خواب مسواك بزنی یا بعد از آن؟

به جای اینكه به او بگویید: برو دندانهایت را مسواك كن.
8. گاهی نیز تخفیف های كوچكی به كودكتان بدهید.

چون خسته هستی می‌توانی امشب مسواك نزنی.
9. زمانی را برای آماده شدن اختصاص دهید.

اگر قرار است شب به میهمانی بروید، از قبل و به طور مشخص به او بیاموزید كه از وی انتظار دارید چگونه رفتار كند .اجرای نقش به صورت بازی می‌تواند كودك را برای موقعیت های دشوار آماده كند.
10. احساس خود را بیان كنید
 اجازه بدهید بچه ها بدانند رفتارشان چه تأثیری بر شما گذاشته است .

از جمع كردن خرده نان كه بر كف اتاق ریخته شده خسته شدم.
11. حتی المقدور اجازه دهید پیامدهای طبیعی رفتار كودك رخ بدهد .بیش از حد وی را نجات ندهید.

 اگر كودك شما حوله خیسش را پس از استحمام برای خشك شدن آویزان نكرده است، خودش روز بعد با حوله خیس مواجه خواهد شد .اگر لباسهایش را پس از برگشتن از مدرسه سر جای خود نگذاشته است طبیعتاً فردا برای یافتن آنها دچار مشكل خواهد شد و با تأخیر به مدرسه خواهد رسید.
12. در موقع لزوم محكم باشید.

اگر كودك شما اصرار دارد هنگام عبور از خیابان دست شما را رها كرده و بدود، محكم دست او را بچسبید و نگهدارید .در عین حال كه خطرات كارش را نیز شرح می‌دهید.
13. كودك خود را بغل كنید

كودكانی كه پرخاشگرانه و نامتناسب رفتار می‌كنند، از در آغوش گرفتن و بغل كردن به روش حمایتی و محبت آمیز سود می‌برند. این عمل به آنها فرصت می‌دهد احساسات حبس شده خود را از طریق اشك رها كنند.
14. دقایقی را با كودك خود بگذرانید.

 زمانی را برای گوش كردن به او، مشاركت در احساسات، بغل كردن و حل تعارضات بگذارید.
15. وقتی را برای بازی كردن با او بگذارید.

 خیلی از موقعیت های تعارض زا را می‌توان به بازی تبدیل كرد. بیایید در حالی كه فكر می‌كنیم هفت كوتوله هستیم، اینجا را تمیز كنیم. بیا دندان های یكدیگر را مسواك بزنیم.
16. خنده و شوخی را جایگزین شدت عمل كنید.

اگر كودكتان از دست شما عصبانی است، او را تشویق كنید خشم خود را از طریق یك بازی جنگی به شما نشان دهد .خنده كمك می‌كند خشم و احساس ناتوانی وی تخفیف یابد.
17. با هم بحث و تبادل نظر كنید.

اگر آماده هستید زمین بازی را ترك كنید و كودك شما هنوز می‌خواهد ادامه دهد به یك توافق دربارة ساعت بازی برسید.
18. تعارضات موجود را به صورت دو طرفه و مشاركتی حل كنید.

راجع به تعارضاتی كه با كودكتان دارید صحبت كنید، نیازهای خود را مشخص نمایید و از وی برای پیدا كردن راه حل كمك بخواهید .قوانین را با هم مشخص كنید و جلسات خانوادگی تشكیل دهید.
19. انتظارات خو د را تعدیل كنید.

 بچه های كوچك نیازها و احساسات شدیدی دارند. آنها به طور طبیعی پر سر و صدا، كنجكاو و نامرتب، كم طاقت،  پرتوقع، فراموشكار، ترسو، خود محور و سرشار از انرژی هستند. سعی كنید آنها را همانگونه كه هستند بپذیرید.
20. زمانی را برای خودتان كنار بگذارید.
در مواردی كه شرایط برای شما قابل تحمل نیست اتاق را ترك كنید و برای كسب مجدد آرامش و قضاوت صحیح، هر كاری لازم است انجام دهید. تلفن به یك دوست، گریه كردن، دوش گرفتن و …

روش هایی به جای تنبیه

•      حتی المقدور اجازه دهید پیامدهای طبیعی رفتار کودک رخ بدهد، بیش از حد وی را نجات ندهید
•      در موقع لزوم محکم باشید.
•     کودک خود را بغل کنید.
•     دقایقی را با کودک خود بگذرانید.
•     وقتی را برای بازی کردن با او بگذارید.
•    خنده و شوخی را جایگزین شدت عمل کنید.
•     با هم بحث و تبادل نظر کنید.
•    تعارضات موجود را به صورت دو طرفه و مشارکتی حل کنید.
•     انتظارات خود را تعدیل کنید.
•     زمانی را برای خودتان کنار بگذارید.
•     همواره به نیازهای زمینه ای کودک توجه کنید.
•     به کودک اطلاعات بدهید و دلایل خود را توضیح دهید.
•    احساس زیربنایی و زمینه ای را در کودکتان جست و جو کنید.
•    محیط را تغییر دهید اغلب اوقات ایجاد تغییر در محیط آسان تر از تغییر دادن کودک است.
•     راه های جایگزین بهتر و قابل قبول تری پیدا کنید.
•     به او عملاً نشان دهید که می‌خواهید چگونه رفتار کند.
•    به جای دستوردادن به وی قدرت انتخاب بدهید.
•    گاهی نیز تخفیف های کوچکی به کودکتان بدهید.
•    زمانی را برای آماده شدن اختصاص دهید.
•     احساس خود را بیان کنید.