یاد بگیرید در برخورد با کودکانتان خونسرد باشید.
هرگز نخستین باری را که پسر ۶ ساله ام به خاطر نخریدن اسباب بازی مورد علاقه اش سر من فریاد کشید و با عصبانیت گفت: «مامان ازت بدم می‌آد»، فراموش نمی‌کنم. در آن لحظه ترکیبی از احساسات و عواطف به مغزم هجوم آورد؛ قسمتی از وجودم مستعد خنده بود، زیرا می‌دانستم به درستی معنی حرف خود را نمی‌داند، فقط این کلمات را از دوستانش شنیده و طوطی وار یاد گرفته است، اما بخشی از وجودم ناراحت و غمگین بود. با خود فکر می‌کردم پسرم که عاشقش هستم و زحمت زیادی برایش کشیده ام، چگونه می‌تواند از من نفرت داشته باشد. در همین زمان هم با خود فکر کردم چقدر شجاع است که مقابل مادر قدرتمند خود ایستاده و با کمال شجاعت به او اعلام می‌کند که مراحلی از رشد را گذرانده و در کمال احساس امنیت می‌تواند میزان خشم خود را نشان دهد و بگوید که از من متنفر است؛ کاری که من در کودکی هرگز نتوانستم انجام دهم.

«ازت بدم می‌آد» نخستین چیزی است که کودکان وقتی از والدین خود ناراحت هستند، بر زبان می‌آورند. اکثر والدین از کودکان ۵ تا ۱۳ ساله جملاتی مانند: «تو همیشه مخالفت می‌کنی»، «پدر (یا مادر) از تو مهربان تر است» و یا «تو خیلی بی انصافی» را از کودکان خود می‌شنوند و بدترین حالت در سنین بالاتر اتفاق می‌افتد، وقتی که نوجوانان یا جوانان با پدر و مادر مشاجره و جر و بحث می‌کنند و گاهی اوقات نیز واژه‌های مخرب یا تمسخرآمیزی به کار می‌برند.

برای کودکان درک احساس و عواطفشان اهمیت فوق العاده ای دارد و از این که والدین احساسات آنها را نادیده بگیرند، ناراحت می‌شوند. گاهی اوقات لازم است فقط وانمود کنید که حالت آنها را درک می‌کنید.