اعتراض سیوطی بر شیعیان :

جلال الدين عبدالرحمن سيوطى ، يكى از معروفترين دانشمندان اهل سنّت ، در كتاب « الاتقان » در يك كلامى اهانت آميز ، مفسرين عالي مقام شيعه را مورد تعرض قرار داده و در بخش « شناختِ شروط مُفَسِّر و آداب تفسير » مى نويسد:  و امّا تأويلى كه مخالف آيه و شرع باشد حرام است ، زيرا كه آن تأويل جاهلان است ، چنانكه رافضيان كلام خداوند را در آيه « مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقيانِ » تأويل كرده اند كه اين دو دريا على و فاطمه عليهم السّلام مى باشند ؛ « يَخْرُجُ مِنْهُما اللُولُؤُ وَالْمَرْجانُ » را مى گويند يعنى حسن و حسين عليهم السّلام .

در حالى كه مؤلف كتاب الاتقان جناب سيوطى ، خودش در تفسير الدّر المنثور (ج 6 ، ص 142) از ابن مردويه از ابن عباس و انس ابن مالك همان تأويل فوق را روايت كرده است و نيز حاكم حسكانى از علماى حنفى قرن پنجم در كتاب شواهد التنزيل (ص 208) روايات متعددى را از ابن عباس ، ابن مالك و سلمان فارسى در همين موضوع و به همين مضمون آورده است.

مفسر عاليقدر شيعه شيخ طبرسى در تفسير مجمع البيان ، پس از روايت اين تفسير از سلمان فارسى و سعيد ابن جبير و سفيان ثورى مى گويد:  « تعجبى ندارد كه اين دو (على و فاطمه عليهم السّلام) دو دريا باشند به جهت وسعت فضل و بزرگوارى شان و بسيارى خير و سودمنديشان كه دريا را به خاطر وسعت بحر ناميده اند » .