اموری که موجب تبديل گناه كوچك به بزرگ مى شود :

• 1. كوچك شمردن گناه
• 2. انجام دادن گناه از روى طغيان
• 3. مغرور به گناه بودن به گونه اى كه عدم مجازات سريع الهى را دليل بر رضايت خدا از خويش بدانيم
• 4. خوشحال شدن به گناه
• 5. گناه كوچك از مردان بزرگ مانند علماى بزرگ كه در موقعيتى هستند كه گناه كوچك آنها، موجب آثار شوم نسبت به مردم مى باشد
• 6. و ...

در اينجا اين مطلب را با فرازى از وصيت پيامبر (ص) به ابوذر غفارى بیان می کنیم :

ابوذر گويد پيامبر (ص) فرمود:  شخص با ايمان نسبت به گناه آنچنان ترسان است که گویی زير سنگ بزرگى است و هر لحظه احتمال سقوط آن بر سرش مى رود و شخص كافر نسبت به گناه آنچنان بى تفاوت است كه گويى پشه اى از كنار بينى او رد مى شود  .

اين سخن و مثال ، معيار انسان با ايمان و كافر را بدست مى دهد. نتيجه اينكه پايه نخستين اخلاق انسانى ، تهذيب نفس و پاكسازى وجود از آلودگيهاى گناه است ، خواه گناه بزرگ باشد يا كوچك و تكرار گناه كوچك ، قلب را سياه و تيره مى كند و اگر از حد بگذرد، آن را مسخ كرده و چون حيوان درنده بلكه پست تر از آن در مى آورد (چنانكه اين مطلب در آيه 179 سوره اعراف آمده است ) و به گفته علماى اخلاق ، نخست بايد درون را از گناه خالی کرد ، سپس نفس را به كارهاى نيك آراسته نمود که پس از آن روح انسانى تجلى و شكوفايى پیدا می کند و با پيمودن اين سه مرحله ، انسان در راه صاف تكامل قرار مى گيرد.