پاسخ: هر گاه قرار دادن قران به غير مسلمان به منظور هدايت و روش نمودن و جلب او به سوي اسلام باشد و اين هدف با ترجمه هاي ان انجام نپذيرد، در اين صورت مانعي نخواهد داشت كه قران را در اختيار آو بگذاريم؛ ولي اگر چنين هدفي در كار نباشد ممنوع است؛ زيرا بزرگترين گواه حقانيت اسلام و معجزه جاويدان پيامبر اسلام قرآن است كه به صورت يك سند زنده بر تارك اعصار مي درخشد و يكي از راههاي بهره بردداري از آن اين است كه به وضع آبرو مندي چاپ شود و در سراسر جهان پخش شود تا افراد حقيقت جو در پرتو آيين آن با آيين اسلام آشنا گردند؛ و اين خود گواه استواري محتويات اين كتاب است كه در هر زمان و مكاني به تمام ملل جهان عرضه مي شود و جامعه بشري را در هر عصري به مطالعه خود دعوت مي كند.

با اين وصف حفظ احترام قران از اين كه مورد اهانت قرار گيرد بر هر فرد مسلماني لازم است و هر گاه احتمال دهيم كه يك فرد غير مسلمان ممكن است نسبت به قرآن كاري انجام دهد كه هتك و جسارت محسوب شود در اين صورت نبايد آن را در اختيار او قرار دهيم و اگر هم در اختيار داشته باشد، بايد به هر نحوي ممكن است از او باز گيريم.