پیامبر اکرم(صلى الله علیه و آله) این مسئله را پیش از رحلت در چند نوبت پیشگویى کرده و تاثر عمیق خود را پیشاپیش اظهار داشته، چنانچه صدوق به سند خود از على بن ابى طالب (علیه‎السلام) نقل مى‎کند:
روزى من و فاطمه و حسن و حسین در محضر پیامبر(صلى الله علیه و آله) بودیم که یک مرتبه نگاهى به ما افکنده، گریه‎اش گرفت. گفتم یا رسول الله چرا گریه مى‎کنى؟
فرمود: براى آنچه که پس از من بر شما وارد مى‎شود، گریستم .
عرض کردم بر سر ما چه خواهد آمد؟
فرمود: گریه‎ام براى آن ضربتى است که بر فرق تو خواهند زد و بر آن سیلى که به صورت زهرا مى‎زنند… (۱)
و در حدیث دیگری نقل شده که پیامبر (صلى الله علیه و آله) هنگام احتضار سخت به گریه افتاد که محاسن شریفش، تر شد. علت گریه را از حضرت پرسیدند.
اگر اهانتى نکرده بودند پس چرا از حضرت على (علیه‎السلام) خواستند تا ترتیب ملاقات با حضرت زهرا(علیهاالسلام) را براى آن‎ها فراهم کرده تا از حضرت فاطمه(علیهاالسلام) معذرت‎خواهى کنند.
فرمود: گریه‎ام بر آنست که مى بینم اشرار امتم پس از من با اهل بیت من چه بى حرمتى ها مى کنند. گویا مى بینم که به دخترم فاطمه ظلم شده در حالى که فریاد مى زند اى پدر، اى پدر که هیچ یک از امتم به فریاد او نمى‎رسد… .(۲)
ممکن است برخى ناآگاهان چنین فکر کنند که هرگز چنین بى حرمتى نبوده است ، زیرا فاطمه (علیهاالسلام) آنقدر نزد صحابه عزیز بوده که احدى به خود چنین جرئتى نمى‎داده تا به ساحت مقدسش اهانتى روا داشته باشد.
در پاسخ مى‎گوییم که به چند دلیل اهانت صورت گرفته است :
۱- اگر اهانتى نکرده بودند پس چرا از حضرت على (علیه‎السلام) خواستند تا ترتیب ملاقات با حضرت زهرا(علیهاالسلام) را براى آن‎ها فراهم کرده تا از حضرت فاطمه(علیهاالسلام) معذرت‎خواهى کنند. (۳)
۲- اگر آزار و اذیت نداده بودند پس چرا خلیفه اول در آخر عمر در بیمارى مرگ، پیوسته مى‎گفت:
«و لیتنى لم افتش بیت فاطمه بنت رسول الله (صلى الله علیه و آله) و ادخله الرجال و لو کان اغلق على حرب »(۴) و یا این که مى‎گفت: «فلیتنى ترکت بیت على و ان کان اعلن الحرب» و خلاصه ترجمه این دو نقل تاریخى این است که: اى کاش به سراغ خانه على و فاطمه (علیهماالسلام) نمى‎رفتم و به خانه‎اش داخل نشده و مردان را وارد نمى‎کردم گرچه درِ آن خانه را براى جنگ بر وى من بسته بودند. آیا اگر بى حرمتى نسبت به فاطمه (علیهاالسلام) انجام نداده بود اینگونه آشکارا و بى پرده اظهار پشیمانى مى‎کرد؟
پی‎نوشت‎ها:
۱- امالى شیخ صدوق، ص ۱۱۸، مناقب آل ابى طالب، ج ۲، ص ۲۰۹/
۲- نوادر الاخبار، ص ۱۶۲، بشارة المصطفى، ص ۱۹۸/
۳- الامامة والسیاسة، ج ۱، ص ۲۰، الدرالثمین، ص ۵۱/
۴- تاریخ یعقوبى، ج ۲، ص ۱۳۷/
برگرفته از کتاب فاطمه (علیهاالسلام) الگوى حیات زیبا، محمدجواد مروجى طبسى .
تنظیم گروه دین و اندیشه تبیان، هدهدی .