ترس وامید
فیض کاشانی داماد ملاصدرا درکتاب حقایق و مرحوم نراقی در معراج السعاده می گویند آخر هر کاری و عبادتی باید حالتی بین خوف ورجا یعنی ترس وامید داشت به این معنا که مثلا در انتهای نماز یا روزه یا ماه رمضان یا حج یا هنگام بازنشستگی ویاآخرعمرباید از یک طرف نگران بود که آیا خداوند عمل ما راقبول کرده است چرا که خدافقط از متقین وخوبان قبول میکند وازطرف دیگرباید امیدوار بود زیرا که خداوند کار کم را قبول میکند وارحم الرحم الراحمین است به کمتر کار خیری خرسند میشود به امید قبولی اعمالمان.خدایا باعدل خود با ما رفتار نکن بلکه با فضل ورحمت خود به ما نگاه کن.
Untitled 2