اگر زن به این موضوع توجه داشته باشد كه مردها، ذهن‌شان را به موضوع به‌خصوصی جلب می‌‌كنند، می‌‌توانند با پرت نكردن حواس او، از بروز بسیاری از اختلافات جلوگیری كنند. اگر زن می‌‌خواهد توجه همسرش را به موضوعی جلب كند، باید از روش مناسبی استفاده كند. می‌‌تواند به همسرش بگوید كه می‌‌خواهد با او حرف بزند و بعد وقتی همسر، حواسش را متوجه او كرد، درباره مطلب مورد نظرش حرف بزند.
زن به جای این‌كه بی‌مقدمه شروع به صحبت كند، می‌‌تواند به همسرش بگوید: «عزیزم می‌‌دانم كه گرفتار هستی اما همین حالا به كمك تو احتیاج دارم. ممكن است یك دقیقه وقت خودت را به من بدهی؟»
این طرز برخورد، به مرد امكان انتخاب می‌‌دهد. به او فرصت می‌‌دهد تا حواس خود را متوجه زنش كند.
با علم به این موضوع زن می‌‌داند كه اگر همسرش همه حواس خود را به او ندهد، بدین معنا نیست كه به او اهمیت نمی‌‌دهد بلكه علتش این است كه توجه او قبلا به جای دیگری معطوف شده است؛ مثلا اگر مرد در حال تماشای برنامه اخبار تلویزیون است، هرگز عاقلانه نیست كه در همان زمان، انجام كاری را از او بخواهید. در این زمان می‌‌توانید از او بپرسید: «كی می‌‌توانیم با هم حرف بزنیم؟» اگر جواب بدهد كه همین حالا و در ضمن تلویزیون را خاموش نكند، معلوم می‌‌شود كه او به اشتباه گمان می‌‌كند كه می‌تواند دو كار را به طور همزمان انجام بدهد. بی‌جهت فریب نخورید و بعدا او را به خوب گوش ندادن متهم نكنید.
زن‌ها نیاز به احساس امنیت دارند
یكی از اساسی‌ترین نیاز ما زن‌ها در روابط صمیمی‌مان این است كه احساس امنیت كنیم. احساس عمیق و درونی از این‌كه رابطه‌مان محكم و استوار و ماندگار است و این‌كه نامزد یا همسرمان در عشق خود جدی و ثابت‌قدم است و به ما نیز متعهد و پایبند.
به طوری كه به عشق او اعتماد كنیم و بنابراین بتوانیم به خود نیز اجازه دهیم تا تمام و كمال عشق بورزیم و جز عشق پاسخ نگیریم.
این امنیت عاطفی كلید گشایش دل و جان زن محسوب می‌‌شود. هنگامی كه ما زن‌ها احساس امنیت می‌‌كنیم، می‌‌توانیم آرامش خاطر داشته باشیم و بدرخشیم.
هرچقدر ما زن‌ها خود را باسواد، آزاد، مستقل و متكی به خود بدانیم اما بازهم بخشی از روح و روان ما وجود دارد كه همواره با آن در حال نبرد و سر و كله زدن هستیم و همواره نیز خود را به این دلیل سرزنش می‌‌كنیم اما هرگز قادر نیستیم بر آن چیره شویم یا آن را از میان برداریم و یكی از رازهای ناگفته ما زن‌ها نیز همین است.
همسرتان را بپذیرید!
طی چند سال گذشته، طرز تفكر زنان و مردان بسیار عوض شده است. در بسیاری از موارد، زن و مرد تمایل دارند كارها و رفتارهایشان شبیه طرف مقابل باشد.
این امر را بزرگ‌ترین علت شكست روابط زناشویی در دنیای امروز می‌‌دانند.
در واقع می‌‌بایست همسرمان را همان‌گونه كه هست، بپذیریم نه این‌كه قصد داشته باشیم او را به طور كامل تغییر دهیم.
زن و مرد آنقدر با هم تفاوت دارند كه گویی هركدام متعلق به یك سیاره دیگر هستند. روش‌های برقراری ارتباط، تفكر، ابراز علاقه و... در زنان و مردان كاملا متفاوت است.
مردان، موفقیت، استقلال، سود، كارآیی و قدرت را تحسین می‌‌كنند و بیشتر به هدف و نتیجه می‌اندیشند تا روابط افراد، در حالی كه زنان طالب تغییر و تنوع، ابراز احساسات، هدیه و روابط صمیمانه هستند. زنان بیش از هر چیز شیفته توجه، گوش كردن، تفاهم، احترام، محبت و علاقه، قدردانی، پذیرش احساسات و تغییرات رفتاری‌شان از طرف مقابل هستند.
تمایلات مردان نیز به گونه‌ای دیگر است؛ آنها بیشتر تمایل دارند مورد تعریف و تمجید قرار گیرند، همسرشان به آنها اعتماد كند و او را همان‌طور كه هست، بپذیرد بدون اینكه قصد تغییر او را داشته باشد. در این صورت شانس زندگی زناشویی را بالا برده‌ایم.
درك و قبول شریك زندگی مانع دلسردی، ناامیدی، بغض و كینه می‌‌شود به علاوه این تفاهم و درك مطلوب، باعث می‌‌شود نیازهای طرف مقابل نیز كاملا تامین شود.
در سایه چنین ارتباطات متقابلی، زن و شوهر یك گام به جلو برمی‌دارند، در نتیجه خود را برای پیشرفت زندگی آماده می‌‌كنند و كوچك‌ترین فرصت‌ها را برای ایجاد روابطی رضایت‌بخش و كاملا استوار غنیمت می‌‌شمارند.