با وجود پیشرفتهای شگرفی که در زمینه های گوناگون دانش و فلسفه نصیب ما شده است باید اقرار کنیم که هنوز از چگونگی جهان آغازین و پیدایش آن چیزی نمی دانیم!
بر اساس اطلاعات به دست آمده از فضا عمر جهان چیزی در حدود ۱۴ میلیارد سال تخمین زده میشود و دانشمندان تصور می کنند که کل جهان هستی به طور کاملا ناگهانی و در پی یک انفجار بزرگ به نام BIG BANG پدید آمده است.
در این نظریه گفته شده است که در ابتدا جهانی وجود نداشت به جز یک نقطه ی بسیار کوچک که درون آن نقطه ذراتی بی نهایت ریز در حال چرخش بودند.این ذرات حتی از الکترون هم کوچک تر و ساده تر بودند و با سرعت زیادی در حال حرکت و انقباض بودند.بر اثر انقباض بیش از اندازه ی این ذرات دمای نقطه ی کوچک بسیار بالا رفت تا جایی که دیگر نمی توانست گرما را تحمل کند و از این رو ناگهان منفجر شد. و ذرات ریز و گازهای موجود در آن با سرعت بسیار زیاد در فضا منتشر شدند و کهکشانها و ستارگان و سپس سیارات را تشکیل دادند.
در قرآن نیز خداوند به انفجار بزرگ اشاره می کند و می فرماید:

آیا کافران ندیدند که آسمانها و زمین بسته بود و ما آنها را بشکافتیم؟{سوره انبیاء آیه ۳۰}
این آیه ی زیبا که به شکافته شدن یک هسته و تشکیل جهانی عظیم اشاره دارد می تواند ما را بر این نظریه استوارتر گرداند که جهان در ابتدا ذرهای بیش نبود همانطور که خود بشر نیز از ذره ای ناچیز خلق می شود.
اما چیزی که تا کنون مجهول مانده است دلیل وقوع این انفجار عظیم است که چرا ذرات منقبض شدند و سپس منفجر گشتند؟ به عبارت دیگر چنانچه پیدایش جهان را به انفجار بزرگ منوط بدانیم این پرسش مطرح می شود که وضعیت جهان قبل از انفجار چگونه بوده است؟ شاید تنها پاسخی که به این پرسش بتوان داد این است که جهان همیشه وجود داشته و نیستی در عالم افلاک مفهومی ندارد که البته می توان در این نظریه تردید داشت.
بر همین اساس در سال ۱۹۴۰ میلادی نظریه ای تحت عنوان آفرینش مداوم یا Continuos Creation به وسیله ی چندین دانشمند ارائه گردید.
این نظریه عنوان میکند که جهان کنونی از بازمانده های کهکشان های پیرتر در زمان بسیار گذشته تشکیل شده است اما به مرور زمان در این نظریه نارسایی هایی یافت شد به طوریکه اکنون مردود شمرده می شود و به جای آن منطق قابل قبولتری ارائه شده است به نام نظریه جهان نوسان کننده یا Oscillating Universe.
این نظریه معتقد است که حالت انبساط کنونی جهان در آینده به انقباض تبدیل خواهد شد و تمام مواد تشکیل دهنده جهان دوباره گرد هم جمع خواهند شد که مقدمات انفجار بزرگ دیگری را فراهم سازند!
همانطور که می دانید هابل دانشمند سرشناس با مطالعه ی ذرات عالم متوجه شد که تمام اجزای جهان حتی خود زمین و منظومه شمسی و تمام کهکشانها در حال دور شدن از یکدیگر هستند و بر این اساس اعلام نمود که دلیل این دور شدن ذرات نیرویی است که از زمان انفجار بزرگ تا به حال در جهان باقی مانده است و تا ابد نیز این روند انبساط جهان ادامه خواهد داشت به این معنی که در چند میلیون سال آینده فاصله ی زمین از سایر سیارات بیش از مقدار کنونی خواهد بود و همه چیز کاملا تغییر خواهد کرد.اما این انبساط تا چه زمانی ادامه دارد؟ آنقدر که جهان محو و نابود شود؟ آیا پس از مدتی این انبساط متوقف خواهد شد؟
نظریات متعددی در این باره وجود دارد. عده ای از دانشمندان معتقدند که جهان در آینده منقبض و کوچک خواهد شد که این امر میلیاردها سال طول خواهد کشید و عده ای دیگر بر این باورند که جهان به انبساط خود ادامه خواهد داد تا روزی که خدا بخواهد.