استخاره

       به چشم های ماه تو  ، که استخاره می کنم                   

      دوباره سقف آسمان ،  پر از ستاره می شود

       پرنده پر که می زند  ،  تو دست می تکانی و 

       تمام بیت های من  ،  پر از اشاره  می شود 

       شبیه بادبادکم که تو  ،  مرا به باد می دهی

       و بند نازک  دلم ،  هزار پاره  می شود

      اجازه  می دهی به من ،  کلاغ قصه ات شوم   ؟

      که سنگ می زنی به او ، و سنگواره می شود ؟

       بگو که مثل کودکی ،  به بازیم گرفته ای

    زمین بزن دل مرا   ،  بگو دوباره می شود

   تو مثل سیم آخری ،  که می زنم به راه تو

   و با صدای زخمه ات  ، سکوت چاره می شود

   تو هم ردیف می شوی ، کنار وزن و قافیه

   و جنس هر نوشته ای ، از استعاره می شود

   برای ابتدای هر ، کلام شاعرانه ام

   تو نیتی مقدسی ، که استخاره می شود        

                                                                       شعر از : میترا جویا