جام جم آنلاين: در فرانسه هر سال در جريان مسابقه‌اي "بهترين نان باگت پاريس" انتخاب مي‌شود. اين بار اين عنوان از آن نانوايي سنگالي شده است. قرار است که او مصرف روزانه نان باگت نيكلا ساركوزي ،رئيس‌جمهور فرانسه را براي يک سال تأمين کند.
در نگاه اول به نظر خيلي ساده است. تنها کافي است که آب، آرد گندم، خمير ترش و نمک را با هم مخلوط کرد. پس از هم زدن، ورز دادن، صبر کردن و دوباره ورز دادن و صبر کردن مرحله نهايي شکل دادن خمير و پختن نان ترد و خوشمزه فرانسوي فرا مي‌رسد. اما نه، براي تهيه نان باگت با کيفيت بالا، به غير از اين مراحل ظرافت‌هاي ديگري را نيز بايد در نظر گرفت.

طعم و بوي باگت بستگي به کيفيت آردي دارد که مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در عين حال سرعت مخلوط کردن مواد و مدت زماني که خمير بايد استراحت کند نيز نقش مهمي در تهيه باگت خوب ايفا مي‌کنند. دماي مناسب، زمان پخت و همينطور شم نانوا را هم نبايد فراموش کرد.

"جبريل بوديان" يکي از نانوا‌هايي است که با توجه به علاقه و استعدادي که در نانوايي دارد، به تمام نکاتي که در تهيه باگت خوشمزه نقش دارند توجه مي‌کند. اين نانواي 33 ساله در نزديکي محله مشهور "مون‌مارتر" در نانوايي کوچک خود بهترين نان باگت شهر پاريس را مي‌پزد.

باگت نانواي سنگالي، بهترين باگت پاريس

هر سال در ماه مارس در پاريس مسابقه‌اي به نام "بهترين باگت پاريس" برگزار مي‌شود. جبريل که اصالتا اهل کشور سنگال است در سال 2010 توسط داوران به عنوان بهترين نانواي باگت انتخاب شد و عنوان "بهترين باگت پاريس" را از آن خود کرد. 160 نانوا در اين مسابقه شرکت کرده‌ بودند. هيأت داوران از کارشناسان نان‌پزي، افراد مشهور و تعدادي از شهروندان پاريسي تشکيل مي‌شود. آنها رويه‌ باگت‌هاي برشته و طلايي رنگ را دست مي‌زدند و براي پيدا کردن بهترين باگت، طعم و بوي هر کدام از نان‌ها را با دقت بررسي مي‌کنند. آنها باگت جبريل را برشته، خوشمزه، خوشبو با طرز پخت عالي ارزيابي کردند.

جبريل در کنار دريافت 4 هزار يورو جايزه نقدي، اين افتخار را نيز کسب کرده که به مدت يک سال مصرف روزانه نان باگت رئيس‌جمهوري فرانسه نيکلا سارکوزي را در کاخ اليزه تأمين کند. او از داشتن چنين موقعيتي ابراز خوشحالي مي‌کند اما مي‌گويد که سارکوزي را مانند ديگر مشتريان مي‌بيند و مشتري بودن يا نبودن سارکوزي تفاوتي در کيفيت کار او ايجاد نمي‌کند.

فرانسوي مانند نان باگت

اينکه امسال جايزه به نانوايي‌سنگالي اهدا شده، باعث خوشحالي منتقدان بحث تعريف هويت ملي در فرانسه شد. اين مسئله‌اي بود که اولين بار از سوي سارکوزي مطرح شد و منجر به بحث‌ها و درگيري‌هاي مختلف درباره وضعيت مهاجران در فرانسه شد.

جبريل بوديان در 6 سالگي با خانواده‌اش به فرانسه آمد و اکنون با گذشت 27 سال خود را "صددرصد فرانسوي" مي‌داند، مانند نان‌هايي که مي‌پزد.

هنر نان‌پزي در خانواده جبريل بوديان سنت است. چندي پس از آمدن به فرانسه پدر جبريل نانوايي کوچکي راه مي‌اندازد. جبريل هميشه بعد از مدرسه به نانوايي پدرش مي‌رفته تا کمک کند. البته خود اعتراف مي‌کند که کمک‌هايش هميشه موفقيت‌آميز نبوده است. او نخست مي‌خواسته تعميرکار اتومبيل شود اما پدرش با اين تصميم مخالفت مي‌کند. به اين ترتيب او مانند برادر خود دوره آموزشي نانوايي را آغاز مي‌کند. پس از مدتي پي مي‌برد که در اين زمينه واقعا استعداد دارد. جبريل مي‌گويد که او هميشه عاشق بوي نان بوده است.

باگت فرانسوي است يا اتريشي؟

اما اينکه نان باگت اصالتا فرانسوي است نامعلوم مانده است. برخي از کارشناسان تاريخچه نان اعتقاد دارند که ايده نان باگت در زمان جنگ‌هاي ناپلئون به وجود آمده، چون سربازان اين نان را راحت‌تر از نان‌هاي گرد مي‌توانستند با خود حمل کنند. در عين حال عده‌اي اصالت نان باگت را متعلق به شهر وين مي‌دانند. آنها مي‌گويند که نانوايي اتريشي در قرن نوزدهم باگت را به فرانسه وارد کرده است. در اين مقطع تاريخي نان باگت بين مردم محبوبيت بالايي بدست مي‌آورد، به طوري که صد سال پيش هر فرانسوي روزانه 800 گرم باگت مي‌خورده است. اما بعد از جنگ جهاني دوم بازار باگت به رکود دچار مي‌شود. يکي از دلائل اين رکود توليد باگت‌هاي ماشيني بوده که رنگ و مزه آنها اشتهاي کمتر کسي را تحريک مي‌کرده است.

حدود 20 سال پيش نانواها و آسيابانان فرانسوي تصميم مي‌گيرند که اين شرايط را تغيير دهند. دولت فرانسه نيز به کمک آنها ‌شتافت و در سال 1993قانوني تصويب کرد که بر اساس آن استفاده از هر ماده‌اي به غير از آب، گندم، خميرترش و نمک غيرمجاز اعلام شد. پس از اين اقدام بازار باگت دوباره رونق گرفت