آمادگی برای سفر آخرت

نقل می  کنند که :

در جزیره ای مردی را از دریا گرفتند . او را بسیار مورد اکرام و احترام قرار دادند . سپس او را بعنوان پادشاه جزیره تاجگذاری کردند و امور جزیره را به او واگذار نمودند . مرد ، حکمت کار را از وزیرش پرسید . وزیر گفت : در این جزیره رسم بر این است هر که از آب گرفته شود او را تا چند ماه مورد اکرام قرار می دهند و اختیار تمام امور را بصورت تام به او می دهند . بعد از چند ماه او را به جزیره ای آن طرف تر تبعید می کنند . چون آن جزیره خشک و بایر است ، او در آن جزیره جان می دهد و از بین می رود .

مرد به محض اطلاع ، گروهی را با انواع بذرها و انواع حیوانات ، مخفیانه به آن جزیره فرستاد و دستور به آبادانی آن جزیره داد . روز موعود فرا رسید . مرد را از تخت سلطنت پایین آوردند و مورد ضرب و شتم قرار دادند . سپس او را به سمت آن جزیره خشک فرستادند . وقتی مردم هلهله می کردند که او را به چه بدبختی نشاندند ، او می خندید و شادمان بود و فریاد می زد که خبر ندارید که آنطرف آبادتر از این طرف است .

رابطه ما هم با جهان آخرت چنین است .

باید زمانی که عازم جهان برزخ و سفر آخرت می شویم ، همه گریان ولی ما خندان باشیم .

انشاء اله

روزی که تو آمدی ، بدین جهان

بودند همه خندان و تو بودی گریان

کاری بکن ای دوست که وقت رفتن

باشند همه گریان و تو باشی خندان