آثار و نتایج یاد مرگ

هرچند که ياد کردن از مرگ و مفارقت دنيا عموماً چندان خوشايند ما نيست اما زماني که به آثار تربيتي ياد مرگ که در احاديث نبوي و ائمه طاهرين (ع) نگاه مي کنيم ياد مرگ را نه تنها ناخوشايند نمي يابيم بلکه گذشته از آثار تربيتي فراواني که بر آن مترتب است ، آن را دواي بسياري از دردها خواهيم يافت که تنها ياد مرگ تسلي آنها خواهد بود . برخي از آثار تربيتي ياد مرگ عبارتند از :

ياد مرگ در گشايش و سختي ، موجبات تعادل روحي و اخلاقي انسان را فراهم مي کند ؛ همانگونه که انسان متمول و مرفه با ياد مرگ بر داراي خود نخواهد باليد و مغرور نخواهد شد ، انساني که در سختي زندگي مي کند نيز با ياد مرگ ، فاني بودن و زودگذر بودن زندگي را به خاطر مي آورد و تحمل سختيها و مصائب بر او آسان خواهد شد .

امام علي (ع) مي فرمايند : مرگ و خروج از قبر و ايستادن در برابر خداي تعالي را زياد ياد کنيد ، بدرستيکه اين کار مصيبت ها را بر شما آسان مي نمايد . و نيز آن حضرت (ع) مي فرمايند : « کسي که زياد به ياد مرگ باشد ، از دنيا به اندکش راضي مي شود . »

امام صادق (ع) نيز درباره آثار ياد مرگ مي فرمايند : « ياد مرگ شهوت ها را در نفس از بين مي برد و ريشه غفلت را يکسره بر مي کند و دل او را با وعده هاي الهي محکم مي کند و روحيه انسان را از قساوت ، مي کند و دل انسان را با وعده هاي الهي محکم مي کند و نشانه هاي هوا و هوس را در هم مي شکند . »

پيامبر اکرم (ص) نيز در باره آثار تربيتي ياد مرگ فرموده اند : « مرگ را بسيار ياد کنيد ، زيرا مرگ گناهان را پاک مي کند و ميل و رغبت به دنيا را  مي کاهد . » ، « ياد مرگ آرزوها را کوتاه مي کند و موجبات شتاب و اشتياق در حسنات و کارهاي خير را فراهم مي آورد ، همچنان که عمل بر خلاف اينها ، يعني آرزو هاي طولاني و... باعث غفلت انسان از مرگ است . »