نور چراغ ، حاصل مداومت بر عمل نیک

حضرت حاج آقاى هاشمى زاده اصفهانى يكى از شعرا و پيشكسوتان و مداحان معروف اصفهان است فرمود : در ايام جوانى يك همكارى داشتيم كه داستانى را از يكى از رفقا نقل كرد و چون مى خواستم از زبان خودش بشنوم به سختى او را پيدا كردم و گفتم : اينطور داستانى را از دوستان شنيدم و حالا مى خواهم از زبان خودت بشنوم .
گفت : در زمان جوانى ، ما چهار نفر بوديم كه با چرخ و يابو و گارى از سيلو ، گندم به شهر مى آورديم  . يكى از اين شبها كه گندم بار گارى كرده بوديم و از كنار قبرستان تخت فولاد ، رد مى شديم . ناگهان نور چراغى توجه ما را به خودش ‍ جلب كرد. با خود گفتم : اين چراغ مركبى را بر مى دارم و به خانه مى برم . چون در قبرستان مرده ها نياز به چراغ ندارند ، آنها مرده هستند ، ما زنده ها نياز به روشنايى داريم و منزلمان هم چراغ نداشت . اتفاقاً آن سه نفر ديگر از رفقايم هم همين فكر را كرده بودند ، گارى ها را با اسبها رها كرديم . با اين فكر هر چهار نفر به دنبال چراغ دويديم كه هر كس زودتر به آن چراغ رسيد او صاحب چراغ گردد. لكن وقتى كه به آن محل رسيديم ، ديديم از چراغ خبرى نيست !!! ولى يك قبر خراب شده و از آن قبر پيرمردى كه محاسنش قرمز و از قامتش نور ساطع است ، كنار قبر نشسته و چيزى را زير لب ترنم مى كرد ، شنیدیم که سوره حمد مى خواند و آن نور چراغ همين نور بوده ، حالت بُهت و حيرت ما را گرفته بود ، بطورى كه اصلاً توان حركت نداشتيم ، خلاصه از ترس و تعجب هر طورى بود فرار كرديم و گفتيم : روز مى آئيم كه ببينيم اين پيرمرد نورانى كيست كه از اين قبر بيرون آمده و به چه عملى به اين مقام رسيده است ؟!

فرداى آن شب هر چه گشتيم آنجا را پيدا نكرديم ناراحت شديم . بعد از تحقيق و بررسى ، از شخص با اطلاعى پرسيدم و ماجرا را برايش تعريف كرديم . فرمود : آن پيرمرد يكى از اولياء خدا بوده و بتوسط بندگى خدا و مداومت و عمل به اين سوره (حمد) خداى سبحان اين مقام را به او داده است  . اگر شما در همان موقع از او درخواستى میكرديد ايشان هم از خدا مى خواست حوائجتان داده مى شد.

بله به خاطر بندگى خدا و مأنوس بودن با سوره حمد به اين مقام رسيده و بعد از مرگ هم خودشان را به دنيا عرضه مى كنند ، يعنى در دنيا به هر چه عادت داشتند در عالم برزخ و قيامت هم آن كار را انجام مى دهند.