شخصى محضر امام صادق عليه السلام عرض كرد: خداوند مى فرمايد:
مَن جاءَ بِالحَسَنَةِ فَلَهُ عَشرُ اَمثالِها وَ مَن جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجزى اِلا مِثلُها وَ هُم لايَظلِمُونَ⁽هر كس كار نيكى انجام دهد، خداوند در نامه عملش ده حسنه مى نويسد. و هر كس كار بدى انجام دهد، خداوند برايش يك سيئه مى نويسد.
بنابر اين هر گاه من دو نان سرقت كنم مرتكب دو گناه شده ام ، و هر گاه دو انار بدزدم دو گناه ديگر انجام داده ام و خداوند برايم مجموعا چهار سيئه مى نويسد. پس اگر من اين چهار چيز دزدى را به چهار مستحق صدقه بدهم ، چهل حسنه برايم مى نويسد. بنابر اين سى و شش حسنه برايم باقى مى ماند.
امام فرمود: مادرت به عزايت بنشيند، تو به قرآن و حكم خدا جاهلى . آيا سخن خدا را نشنيده اى كه فرمود: اِنَّما يَتَقَبَّلُ اللهُ مِنَ المُتَّقينَ 

 خداوند تنها اعمال پرهيزكاران را مى پذيرد . تو با دزديدن دو نان و دو انار مرتكب چهار سيئه شده اى و هنگامى كه آنها را بدون رضايت صاحب مال به ديگران مى دهى مرتكب چهار گناه ديگر شده اى . پس بايد براى تصرف غصبى ، چهار گناه ديگر بر آن چهار گناه سرقت بيفزائى ، و حسنه اى در كار نيست كه چهل حسنه و چهار گناه باشد

                      از نظری که میدهید متشکرم