در مورد نشان فروهر

هر ملتی سمبولی ویژه از خود دارد. ایرانیان نیز یکی از کهن ترین مردمانی هستند که سمبولی بسیارشگفت انگیز و سرشار از دانش و فرهنگ و خرد از خود به جای گذاشته اند که بدبختانه بسیاری از ما ایرانیان از آن نا آگاهیم. این نشان " فره وشی" یا " فروهر" نام دارد که قدمت آن بیش از 4000 سال تخمین زده شده است.  این نشانه بر روی سنگ نگاره های شاهنشاهان هخامنشی در کاخ های پرسپولیس و سنگ نگاره های شاهنشاهان ساسانی بارها و بارها نقش بسته است . نکته بسیار شگفت انگیز این نشان ملی ایرانی، آن است که تک تک بخش های این نشان دارای مفهوم و دانشی شگرف است. اینک به تشریح این نشان ملی می پردازیم.

1- چهره فروهر همانند پیریست وارسته و فرزانه که از یک سو گویای پیوستگی با آدمی است، و از سوی دیگر، نشانه بزرگداشت فرزانگان و ارج نهادن بر فرا گیری علم از آنان.

2- دست راست فروهر کمی به سوی آسمان و در راستای سپنتا مینو (خوبی) قرار گرفته که نشانه ی ستایش اهورمزداست.

3- چنبره ای ( حلقه ای ) دردست چپ نگاره وجود دارد که نشان از عهد و پیمانی است که بین انسان و اهورامزدا بسته میشود. مورخین حلقه های ازدواجی که بین عروس و داماد رد و بدل می شود را برگرفته از همین چنبره و یک سنت ایرانی میدانند.

4- بالهای کشیده شده در دو طرف نگاره اشاره به انگیزه ی پرواز به سوی پیشرفت و ترقی در میان مردم ایران دارد.

5- سه قسمتی که روی بالها به صورت طبقه بندی شده نمایش داده شده است، اشاره به سه دستور جاودانه پیر خرد و دانش جهان "اشو زرتشت" یعنی کردار نیک - گفتار نیک - پندار نیک دارد.

6- در میان کمر پیرمرد ایرانی یک چنبره ( حلقه ) بزرگ قرار دارد که اشاره به " دایره روزگار" و جاودانگی روح انسان دارد.

7- دو رشته از چنبره ( حلقه ) به پایین آویزان شده است که نشان از دو عنصر باستانی ایران دارد. یکی در پیش بدن و دیگری در پس. نخست" سپنتا مینو ( خوبی) و دیگری "انگره مینو" ( بدی) است. انسان در میان دو نیروی خیر و شر قرار گرفته است. این رشته‌ها هر یک در تلاش هستند که آدمی را بسوی خود بکشند؛ این نشانه آن است که آدمی باید به سوی سپنتا مینو (خوبی) پیش رود و به انگره مینو (بدی) پشت نماید.

8 - انتهای لباس پیرمرد به صورت سه طبقه بنا گذاشته شده است که  نشانه ی پندار و گفتار و کردار نادرست و یا پست هستند. از اینرو آنرا، آغاز بدبختی‌ها و پستی برای آدمی می‌دانند.