يك متخصص دامپزشكي گفت: عاملي در سرم خون كروكوديل به نام كروكوديلين به سهولت ويروس ايدز را در محيط آزمايشگاهي متلاشي مي‌كند.

دكتر علي شيرزادپور در همايش «پرورش تمساح» كه در سالن اجتماعات اداره جهاد كشاورزي كرج با حضور تعدادي از پرورش دهندگام دام و طيور برگزار شد، اظهار كرد: محققان بعد از مشاهده درگيري‌هاي شديد ميان تمساح‌ها در طبيعت و عفوني نشدن جراحات حاصل از اين درگيري‌ها در محيط آلوده آب با انجام آزمايشات متعدد به وجود عاملي به نام كروكوديلين در خون اين خزنده پي بردند.

وي تصريح كرد: اين عامل 500 برابر قوي‌تر از آنتي بيوتيك‌هاي موجود است و در محيط آزمايشگاهي نيز تاثير فوق‌العاده سريع آن بر روي ويروس ايدز مشاهده شده است.

شيرزادپور خاطرنشان كرد: هر كشوري بتواند سريع‌تر داروي آن را كشف كند تمام سرمايه‌هاي جهاني را به سوي خود جذب خواهد كرد.


اين كارشناس افزود: گوشت كروكوديل ضد آسم و تقويت كننده قواي ايمني بدن است و به دليل عدم ابتلا به جنون گاوي و آنفلوآنزا از استقبال خوبي برخوردار است.

وي از ديگر خواص پرورش كروكوديل به پوست، چرم، صادرات حيوان به صورت زنده، جذب توريسم، فروش نوزادان و مولد‌ها اشاره و اظهار كرد: هر تخته پوست كروكوديل به صورت خام 300 دلار و به صورت دباغي شده 600 دلار به طور عمده‌فروشي در جهان خريد و فروش مي‌شود.


وي با بيان اينكه پوست تمساح دوام و استحكام بي نظيري دارد، تصريح كرد: استراليا با توليد 11 هزار تخته پوست تمساح تنها يك رصد نياز جهاني را تامين كرده‌ است لذا اين زمينه مي‌تواند به فرصتي براي پرورش دهندگان تمساح در ايران با توجه به قابليت‌ها و شرايط اقليمي‌ اين كشور تبديل شود.

شيرزادپور افزود: ذبح تمساح را به دليل ارزشمند بودن پوست آن از طريق شليك اسلحه به مغز حيوان صورت مي‌گيرد و به دليل اهميت آن پوست‌كني توسط خانم‌ها صورت مي‌پذيرد چراكه كوچك‌ترين خراش از ارزش آن مي‌كاهد.

اين كارشناس با بيان اينكه موانع علمي، فني، شرعي پرورش اين جانور كه يكي از نژاد‌هاي آن به نام كروكوديل پوزه كوتاه يا گاندو به صورت طبيعي در ايران زيست مي‌كند، رفع شده است، يادآور شد: اجراي طرح آزمايشي پرورش كروكوديل به كمك سازمان حفاظت محيط زيست و تولد نوزادان كروكوديل پوزه كوتاه در باغ وحش كيش دو موفقيت زمينه‌ساز موفقيت‌هاي بعدي در اين صنعت است.

وي خاطرنشان كرد: اين حيوان به دليل خاصيت تطبيق‌پذيري‌اش توانسته با كمترين تغيير در طول تاريخ به حيات خود ادامه دهد. تنها دشمن طبيعي آن انسان است براي پيشگيري از انقراض نسل اين حيوان اداره محيط زيست اقدام به جمع‌آوري تعداد باقيمانده و انتقال آن‌ها به آبگير‌هاي مصنوعي مناطق حفاظت شده، درياچه‌هاي پشت سد و مزرعه‌هاي در حال احداث كرده است.

اين كارشناس به دو روش عمده Farming و Ranging در پرورش تمساح اشاره كرد و گفت: در روش Farming كه از نظر محيط زيست و مجامع بين‌المللي بلامانع است نوزاد تمساح از مزارع توليدكننده تمساح خريداري مي‌شود و به مزارع پرورش دهنده منتقل مي‌شود، ولي در روش Ranging نوزادان از محيط زيست شكار مي‌شوند كه در حال حاضر به علت انقراض نسل كروكوديل چندان صورت نمي‌گيرد.


شيرزادپور دماي موردنياز نگهداري تخم كروكوديل را 5/32 درجه اعلام كرد و افزود: با افزايش و كاهش محدود دما مي‌توان جنسيت اين حيوان را نيز تعيين كرد.


اين كارشناس با بيان اينكه قيمت نوزاد كروكوديل را در حال حاضر يك ميليون ريال است، خاطرنشان كرد: بايد در جهت پرورش اين حيوان و محيط و غذا و آب مناسب را مهيا كرد.

وي افزود: مدت زمان به بهره‌برداري رسيدن در اين صنعت براي هر كروكوديل بين 5/1 تا سه سالگي است و هر كروكوديل به يك مترمربع فضا تا زمان كشتار نياز دارد، براي يك خانواده چهار نفره كروكوديل متشكل از يك نر و چهار ماده فضايي معادل 300 مترمربع نياز است.

شيرزادپور كروكوديل را از نظر تغذيه‌اي بسيار كم توقع خواند و يادآور شد: اين حيوان هم زنده‌خوار است و هم لاشه‌خوار، خوردن غذا‌هاي گنديده به لحاظ اسيديته بودن معده آن را به بيماري مبتلا نمي‌كند. به همين دليل مي‌توان با احداث اين استخر‌ها در كنار واحد‌هاي دام و طيور از لاشه‌هاي اين واحد‌ها جهت تغذيه حيوان استفاده كرد. از گوشت مرغ، ضايعات مرغ، ضايعات كشتارگاه‌ها به اضافه مواد معدني افزودني مي‌توان در بزرگسالي و از نرم‌تنان، بچه ماهي و كرم خاكي كه پرورش آن به صورت مصنوعي بر روي كمپوست امكان‌پذير است در نوزادي براي تغذيه حيوان به كار برد.

وي گفت: بايد محيط زندگي كروكوديل را به لحاظ استرس‌پذير بودن اين حيوان و تاثير آن بر روي رشد كاملا تحت كنترل باشد.


شيرزادپور ايتاليا، ژاپن، اروپا را از بازار‌هاي بالقوه جذب پوست و گوشت براي ايران خواند و گفت: در حال حاضر برخي از كشور‌ها براي تحويل نوزادان تمساح و پرورش آن در ايران و خريد تضميني محصولات آن بسيار راغب هستند.

اين كارشناس در پايان به وحشت عموم از كروكوديل اشاره كرد و افزود: در 100 سال گذشته تنها دو الي سه مورد از حمله كروكوديل به انسان گزارش شده است.