ریزش مو مشکل بسیاری از افراد است ، تا جایی که گاهی بر اثر آن فرد به مشکلات روانی از قبیل افسردگی و اضطراب مبتلا می‌شود.

چه زمانی می‌توانیم بگوییم فردی مبتلا به ریزش مو شده است؟

به‌طور کلی اگر فرد در طول روز بین 50 تا 100 تار موی خود را از دست بدهد، ریزش موی طبیعی دارد. این موها، موهای مرده هستند. اگر این موها را که معمولا با دست کشیدن به سر و شانه زدن به دست می‌آیند، نگاه کنید، متوجه می‌شوید که انتهای سفیدی دارند.

بعضی‌ها فکر می‌کنند چون موها مرده اند و می‌ریزند، دیگر جای آنها مویی در نخواهد آمد. در حالی که این‌طور نیست و جای موهای مرده ریخته، رویش مجدد مو خواهیم داشت و جای نگرانی نیست. ولی به طور کلی تا زمانی که 25 درصد تراکم موها کم نشود، فرد معمولا شکایتی از کم شدن موهایش ندارد.

آیا نوع ریزش مو در خانم‌ها و آقایان متفاوت است؟

بله، در آقایان معمولا ریزش مو بسیار شایع است، طوری که می‌گویند 90 درصد آقایان درجاتی از ریزش موی مردانه را دارند. این عامل هم به ژنتیک مربوط می‌شود و هم به مسایل هورمونی.

ریزش مو در آقایان به این شکل است که از قسمت شقیقه‌ها  شروع می‌شود و به تدریج عقب‌تر رفته و حالت مثلثی شکل به خود می‌گیرد و در نهایت موهای فرق سر، کم و نازک می شوند.

در افراد کاملا طاس همه این ناحیه‌ها به هم می‌چسبند و ممکن است هیچ تار مویی روی سرشان نماند، به جز قسمت‌هایی که حساس به هورمون مردانه نیستند، مانند کناره‌های گوش و پشت سر.

این الگو برای خانم‌ها به چه شکلی است؟

در خانم ها هم علت‌های مختلفی برای ریزش مو وجود دارد:

یکی از شایع‌ترین علت‌های ریزش مو در خانم‌ها، کمبود آهن است. معمولا به دلیل خون‌ریزی‌های ماهانه و رژیم‌های لاغری سختی که بعضی از خانم‌ها می‌گیرند، یا دچار کم‌خونی شده و یا ذخیره آهن بدنشان کم می‌شود.

علت شایع دیگر در خانم‌ها مانند آقایان مسایل ژنتیکی است، یعنی خانم‌ها هم دچار ریزش موی مردانه می‌شوند اما طرح ریزش مو در خانم‌‌ها با آقایان فرق دارد.

در خانم‌ها معمولا خط جلوی سر حفظ می‌شود و تراکم موها در قسمت فرق و جلوی سر کم می شود و خانم‌ها احساس می‌کنند زمانی که فرق باز می‌کنند کف سرشان پیداست و موهایشان نازک شده اند.

گاهی این مساله آن‌قدر در خانم‌ها شدید است که قسمت جلوی سرشان مانند آقایان خالی می‌شود، ولی معمولا آنچه که در خانم‌ها دیده می‌شود، کاهش تراکم مو است نه طاسی.

آیا مصرف مواد مختلف برای شستشو، حالت دادن، رنگ کردن مو و ... در ریزش مو موثر است؟

استفاده از مواد خارجی، فقط جنس موها را خراب می‌کند و معمولا باعث ریزش مو نمی‌شود.

گاهی ممکن است موادی مانند فرکننده‌های دایمی مو یا موادی که فرهای مو را باز می‌کنند، آن‌قدر قوی باشند که موها را کاملا از ته شکسته و ریزش موی شدیدی ایجاد کنند.

پس به طور کلی رنگ کردن مو، فر کردن، سشوار زدن، استفاده از برس‌های دندانه‌ریز که می‌توانند موها را بکنند، استفاده از ژل‌ها که می‌توانند موها را به هم بچسبانند، استفاده از گیره‌‌ها و کش‌های مو که موها را تحت فشار قرار می‌دهند، همه می‌توانند به موی سر آسیب برسانند و مقدار ریزش مو را بیشتر کنند اما این ریزش دایمی نیست و موهای تازه جای آنها را می‌گیرند.

بیماری‌ها چطور؟

ببینید، فولیکول‌های مو کاملا زنده اند و تحت تاثیر شرایط عمومی بدن مانند بیماری‌های تب‌دار، حمله قلبی، زایمان، کشیدن سیگار و ... قرار می‌گیرند که این عوامل می توانند باعث ریزش مو شوند.

افراد برای درمان و جلوگیری از ریزش مو چه باید کنند؟

چنانچه میزان ریزش مو بیشتر از حدی بود که در بالا ذکر شد، باید به پزشک متخصص پوست و مو مراجعه کنند تا علت ریزش مو مشخص شود و درمان لازم صورت گیرد.

توصیه می‌کنم از خود درمانی به ویژه در زنان باردار، جدا خودداری شود.