عارفى گفت : انسان اگر پيامبر باشد، از زبان مردم آسوده نمى ماند.
زيرا اگر پركار باشد، گويند: احمق است .
اگر از مردم دستگيرى كند، گويند: افراط مى كند يا بيكار است .
اگر ساكت ماند، گويند: لال است .
اگر سخن گويد، گويند: پر حرف است .
اگر روزها روزه بگيرد و شبها به نماز ايستد، گويند: تزوير و ريا مى كند.
و اگر... و اگر....
پس به مدح و ذم مردم اعتناء مكن و جز رضاى حق مطلب .

لطفا نظربدهید