اگه يه روز دنيا دست زنها بيفته چي ميشه؟
يک روزنامه نگار سيبيل کلفت مي گويد: اوا! خدا آن روز را نياورد مگر از جان و مال و ناموس و زندگيمان گذشتهايم؟
يک متخصص فناوريهاي نوين ميگويد: همهمون را ميذارن سينه ديوار، نفري يه گلوله خرجمون ميکنند به چه قشنگي! بعدش هم ميگن حيف همون يه گلوله!
يک کارشناس ارشد غذاهاي دريايي عقيده دارد: روزي که دنيا بيفتد دست اين ضعيفهها، ارکان نظامهاي دموکراتيک مرد مدار، به لرزه ميافتد. روز اول مردها را کنج خانهها به امر خطير «بشور و بساب» ميگمارند، خودشان به خيابانها مي آيند يک رفراندوم راه مياندازند که تنها زنها در آن حق راي دارند. بعد نتيجه شمارش آرا با نظارت شوراهاي يک روزه اين ميشود که ?/?? درصد راي دهندگان به خروج آقايان از حاکميت راي مي دهند!
آن يک دهم درصد را هم براي افه دموکراسي کنار ميگذارند.
کامران خان همسايه مامانم اينها ضمن اشاره به انقراض حکومتهاي زن سالار در هزارههاي پيشين و مسبوق به سابقه بودن شکستهاي مکرر زنان در اداره امور مملکتي فرايند سپردن امور به ضعيفهها را فرآيندي از پيش شکست خورده ميداند.
اما خواهر يک کودک فهيم ميگويد: آهاي! آقايان! بيچاره همين حالا هم دنيا دست زنان ميباشد، (شما توي باغ نميباشيد!)
Untitled 2
