جرعه وصال

جملاتی از اندیشه های آیت الله بهجت «ره»

انسان باید دائم الذکر باشد

زیرا کسی که دائم الذکر باشد همواره خود را در محضر خدا می بیند و پیوسته با خدا سخن می گوید

اگر ما به مقداری که طفل صغیر به پدر و مادرش اعتماد دارد به مولای خودمان اعتماد داشته باشیم ، کار درست می شود

اگر جلوی خود را در  ارتکاب معاصی نگیریم ، حالمان به انکار و تکذیب و استهزاء به آیات الهی و یا به جایی می رسد که از رحمت خدا ناامید می شویم .

التزام به سنخ دعاهای اهل بیت علیهم السلام

اولین مرتبه اش مجالست و مؤانست با آنهاست .

انسانی که نان خشکی او را سیر می کند

و یا با سبزی و ماست و پنیر می تواند زندگی کند

این همه حرص و طمع به دنیا و مال دنیا برای چه ؟

علمای سابق که آن همه در علم و  عمل موفق بودند

و عمر با برکت داشتند و از انحراف فکری سالم بودند

در اثر خوردن غذای حلال و اجتناب از غذاهای شبهه ناک بوده است .

در طرف سقوط ، انسان از ابلیس بدتر

و در طرف صعود ، از مَلک بالاتر است .

ذکر ، بالاترین کمال برای انسان است .

این همه ابتلائات و گرفتاری های ما در اثر

ناشکری و کفران نعمت های خداوند است .

سپاسگزاری از نعمت به معنای اطاعت خداست

که موجب افزایش نعمت می شود

کفران نعمت هم به معنای عصیان خداست

که موجب عذاب از ناحیه او است

بنده خیال می کنم

فضیلت بکاء و گریه بر سیدالشهدا (ع)

بالاتر از نماز شب باشد