تكلّم ذوالجناح با امام حسين عليه السلام در چند جا

تکلّم اول : تكلم ذوالجناح در وقت سوارى در خيمه گاه كه عرض كرد: « اسئلك ان اكون مركوبك الى يوم القيامه » ؛

تکلّم دوم : وقتيكه آن حضرت به شريعه فرات داخل شده عطش ذوالجناح را ملاحظه فرمود، خطاب به آن حيوان تشنه كام فرمود : « انت عطشان و انا عطشان و اللّه لا ذُقت الماء حتّى تشرب » ، آن حيوان سرش را بالا گرفته گفت : « يا سيّدى انت اشدّ عطشا منّى لوجوه : اول كثرت جراحات ، دوم طول محاربه ، سوم شدّت حرارت آفتاب ، چهارم بسيارى حركت ، پنجم سوختگى قلب از شهادت على اكبر و قاسم و عبّاس ، ششم جارى شدن خون بسيار از جراحات ، هفتم سوزش غصه اهل بيت جگر سوخته ، هشتم سوزش ديدن بدنهاى پاره پاره شهدا در روى زمين و خاك گرم كربلا » ؛

تكلّم سوم : ذوالجناح در وقت خبر آوردن شهادت به خيمه گاه كه مى گفت : « الظليمة الظليمة  » ؛

تکلّم چهارم : وقتي كه جناب سكينه سؤال كرد که : « اى حيوان هل سقى ابى ام قتل عطشانا  ، قال ذوالجناح بل قتل عطشانا » .

منبع : داستانهایی از انوار آسمانی ، نوشته سید طه موسوی هشترودی