امروز به مطلب جالبی در کتاب مدیریت نگرش بر خوردم که براتون در زیر عنوان می کنم.

نگرش چیزی نیست مگر نوعی عادت فکری، فرآیند ابتلا به عادت، چه خوب و چه بد، یکی است. پروراندن کامیابی همان قدر آسان است که تسلیم شدن به عادت ناکامی.

عادت ها غریزی نیستند، آنها خواه از نوع کنشی و خواه واکنشی، اکتسابی هستند، عادت ها بی بته نیستند بلکه ریشه دارند، اگر ریشه عادت را بشناسیم، پذیرش یا رد آن تابع اراده انسان خواهد بود. خیلی از انسانها خود را در برابر عادت ها رها می کنند و تسلیم می شوند، اگر عادت ها زیان بار باشند بر نگرش های ما اثر ناگوار دارند.

گام های زیر را بردارید تا بتوانید عادت های نکوهیده را به عادت های نیک بدل کنید:

گام اول عادت های خود را فهرست کنید.

گام دوم ریشه اصلی آنها را بیابید.

گام سوم عوامل تشدید کننده آنها را پیدا کنید.

گام چهارم یک عادت نیک را برای جایگزینی عادت ناپسند خود انتخاب کنید.

گام پنجم درباره عادت نیک، مزایا و پی آمدهای آن بیندیشید.

گام ششم برای پروراندن عادت نیک دست به کار شوید.

گام هفتم برای تحکیم آن عادت هر روز کاری انجام دهید.

گام هشتم با توجه کردن به یکی از مزایای عادت خوب، خود را تشویق کنید.